لوکا گوادانینو 2018 آه می کشد کمتر یک بازسازی است و بیشتر ادای احترام به کلاسیک ترسناک اصلی 1977 است. نسخه Guadagnino تقریباً به طور کامل داستان نسخه اصلی را تغییر می دهد و فقط شرایط و فرض کلی را یکسان می کند.
مطالب مرتبط: 10 فیلم ترسناکی که باید در سال 2021 در سینماها به نمایش درآیند
به دلیل این تفاوت ها، هر دو فیلم عالی هستند، اما در همه چیز به جز ژانر متضاد هستند. امروزه، زمانی که بازسازی‌ها به یک دوجین تبدیل شده‌اند، طرفداران نسخه اصلی به درستی نسبت به دورنمای بازسازی دیگری احساس نگرانی می‌کنند. احیای وسواسی هالیوود از داستان های قبلاً گفته شده می تواند خسته کننده باشد، اما خوشبختانه این یکی از آن موارد نیست.
اصل: جسیکا هارپر
جسیکا هارپر با قدرت این یک اجرا، خود را به عنوان یک ملکه فریاد نمادین تثبیت کرد. او بسیار عالی بود، از او برای بازسازی درخواست شد، جایی که او نقش کوچکی به عنوان همسر مرده دکتر کلمپرر بازی کرد. ملکه جیغ بودن کار آسانی نیست، اما جسیکا هارپر کاملاً با این نقش سازگاری داشت. او ترس را با شجاعت متعادل می کرد، که او را هم باورپذیر و هم سرگرم کننده می کرد.
بازسازی: داکوتا جانسون
داکوتا جانسون با بازی در نقش سوزی بنیون در فیلم بازسازی شده 2018 لوکا گوادانینو به نشان دادن دامنه خود ادامه داد. سوپیریا . او ترکیبی از ساده لوحی، هیجان، خجالتی، اشتیاق و رمز و راز را به نقش آورد که نسبت به نقش اصلی تغییر قابل توجهی داشت و واقعا قابل مقایسه نیست. اجرای او در اینجا تقریباً هیپنوتیزم کننده است، زیرا او بینندگان را به سمت خود می کشاند و آنها را گاهی اوقات حدس می زنند. در پایان فیلم، بینندگان متوجه می شوند که خجالتی بودن او نشانه ناامنی نیست، بلکه اعتماد به نفسی آرام است که حقیقتی وحشتناک را پنهان می کند.
اصل: رنگ ها
بخشی از چیزی که کارگردان داریو آرجنتو را اصیل ساخت آه می کشد استفاده از رنگ بسیار نمادین بود. پالت تکنیکالر روشن، ماهیت کابوس‌آمیز داستان را بیش از پیش نگران‌کننده‌تر و تماشا کردن آن را سرگرم‌کننده‌تر کرد. حتی خون جعلی در صحنه‌های غمگین‌تر آنقدر قرمز روشن است که صورتی به نظر می‌رسد. به همین دلیل، ساعت اصلی برجسته است و یک ساعت واقعا مسحورکننده است.
بازسازی: حمایت از بازیگران
نه تنها داکوتا جانسون در نقش اصلی این بازسازی عالی است، بلکه جدیدترین نسخه آن نیز دارای بازیگران فوق‌العاده‌ای است. یک چیز جالب در مورد بازسازی این است که یک بازیگر کاملاً زن دارد. حتی یک شخصیت مرد را یک زن بازی می کند (تیلدا سوینتون در نقش دومش در فیلم). تیلدا سوئینتون باورنکردنی وجود دارد که در اینجا سه نقش را بازی می کند. سپس آنجلا وینکر است، که مردم ممکن است او را از سریال موفق نتفلیکس بشناسند تاریک . میا گوث نیز در نقش سارا عالی است.
اصل: The Score
طرفداران فیلم اصلی اغلب به موسیقی به عنوان یکی از اجزای برجسته فیلم اشاره می کنند. این کار توسط گروه Goblin انجام شده است، و یک کلاسیک است که اغلب در بین موسیقی فیلم ها به آن ارجاع داده می شود، با اینکه چقدر منحصر به فرد است و چقدر به تنظیم لحن کمک می کند. امتیاز کاملاً عجیب و غریب است، اما به روشی خوب، کاملاً مناسب است فیلم بسیار سبک .
بازسازی: داستان
اصلی آه می کشد بیشتر به خاطر زیبایی‌شناسی بصری خیره‌کننده‌اش متمایز است تا داستان، که نسبتاً ساده است و چیز جدیدی نیست. با این حال، بازسازی، تغییرات زیادی در داستان ایجاد می کند که ساعت بسیار جالب تری را ایجاد می کند. سوزی هنوز یک رقصنده است که برای پیوستن به یک شرکت در آلمان می آید، اما این تقریباً یکسان است.
مطالب مرتبط: 10 فیلم برای تماشای این هالووین که باعث می شود با چراغ روشن بخوابید
اسطوره ای وجود دارد که در نسخه جدید گسترش یافته است. جادوگران به دنبال بدنی هستند تا از آن برای ادامه زندگی مادر مارکوس استفاده کنند و سوزی به نظر می رسد کاندیدای افتخار باشد. البته پایان بارزترین تغییر از همه است، که نشان می دهد سوزی اصلاً دختر اصلی نیست.
اصل: داستان ساده
در حالی که نسخه جدیدتر دارای یک طرح پیچیده تر و، برخی ممکن است بگویند جالب تر است، دنبال کردن نسخه اصلی آسان تر است. این یک طرح ترسناک ساده و سرراست است که شخصیت اصلی آن، زنی جوان به نام سوزی بانیون، در یک آکادمی باله در آلمان حضور دارد. وقتی به آنجا می‌رسد، متوجه می‌شود که اتفاق بدی در حال رخ دادن است. او سپس مجبور است برای فرار از دست یک دسته جادوگر کار کند. این یک داستان ترسناک بسیار ساده در مورد یک زن جوان است که باید زنده بماند و از شر بگریزد.
بازسازی: لباس
یکی از مزیت‌های نسخه جدید که اغلب نادیده گرفته می‌شود، طراحی زیبای لباس است. Guilia Piersanti لباس های اقتباسی گوادانینو را طراحی کرد و نتیجه مجموعه ای از قطعات زیبا بود که فیلم را به اوج جدیدی رساند. با طرح رنگی ضعیف فیلم، قرمز به روش های بسیار عمدی استفاده می شود. در توالی های خطر و خشونت ، و به طور فزاینده ای در انتهای فیلم.
اصل: تاثیر بر ژانر
نسخه اصلی به دلایلی یک شاهکار در نظر گرفته می شود. تمام عناصر ذکر شده - طرح رنگ، موسیقی، اجرای جسیکا هارپر - آن را در سال 1977 و امروز برجسته می کند. این نوع برداشت از ژانری که نه تنها بر ترساندن، بلکه بر ایجاد یک فضا متمرکز است، تا به امروز تأثیرگذار است. سال 1977 آه می کشد یک کلاسیک است و شایسته آن است.
بازسازی: امتیاز
تام یورک، مرد اصلی Radiohead، امتیاز را برای سال 2018 ایجاد کرد آه می کشد . آهنگی که او خلق کرد در عین حال ترسناک، زیبا و غم انگیز است. موسیقی او همچنین برای اعداد رقصی در نظر گرفته می شود که تمرکز بیشتری در بازسازی نسبت به نسخه اصلی دارد. این یک موسیقی فوق العاده دلهره آور است که کاملاً با فیلم مطابقت دارد.
بعدی: 10 بهترین فیلم درباره باله و بالرین ها