«جنگ دنیاها» اقتباسی استیون اسپیلبرگ در سال 2005 از این رمان است که رفتار او با سهپایهها یکی از ترسناکترین هیولاهای اوست.
در پایان فرار از زندان چه اتفاقی می افتد
نسخه 2005 استیون اسپیلبرگ از جنگ های جهانی' دست کم گرفته شده ترین هیولای سینمایی خود را در قالب سه پایه ها نشان می دهد. در حالی که اسپیلبرگ از نظر فنی هرگز یک فیلم ترسناک را کارگردانی نکرده است، او هنوز پشت برخی از ترسناک ترین صحنه های تاریخ سینماست. اولین هیولای فیلم او کامیون غول پیکر از آن بود دوئل ، جایی که راننده غیبی مسافری را در صحرای موجاوه عذاب می دهد. برای اینکه واضح باشد که کامیون باید به عنوان یک موجود زنده دیده شود، حتی جلوه های صوتی آن در فینال غرش می کند. اسپیلبرگ بعداً فیلم موفق خود را با آن ساخت آرواره ها و از حمله وحشتناک آغازین تا سکانس قفس، این یک استاد کلاس در تنش و تعلیق است.
پس از یک دوره تولید فیلم های ژانر کلاسیک مانند پولترگیست و گرملینز ، فیلم هیولا بزرگ بعدی او خواهد بود پارک ژوراسیک . این فیلم پرفروش سال 1993 که اقتباسی از رمان مایکل کرایتون است، نمادهایی از T-Rex و Velociraptors ساخت، و اسپیلبرگ دوباره چند سکانس میخگزین را تولید کرد. او بعداً به فرنچایز بازگشت با دنیای گمشده: پارک ژوراسیک در سال 1997، اما خارج از چند صحنه خوب، دنباله فاقد جرقه اصلی بود.
مطالب مرتبط: Epix's War Of The Worlds Guide بازیگران و شخصیتها
در سال 2005 او به ریشه های پرفروش خود بازگشت جنگ های جهانی ، اقتباسی دیگر از رمان علمی تخیلی تحسین شده اچ جی ولز. این نسخه به دنبال تام کروز بهعنوان پدری بود که سعی میکرد فرزندانش را ایمن نگه دارد، زیرا مهاجمان بیگانه شروع به ریختن زباله به جهان میکنند. این فیلم بار دیگر استعداد اسپیلبرگ را در صحنهپردازی صحنهسازی نشان داد، اگرچه یکی از بهترین آثار او به حساب نمیآید. همچنین از پایان ناگهانی و رضایتبخشی رنج میبرد که در آن مهاجمان با قرار گرفتن در معرض میکروبهای سیاره سقوط میکنند. پایانی که اسپیلبرگ از آن زمان اعتراف کرده که خوب نیست.
بهترین چیز در مورد جنگ های جهانی خود سهپایههای بیگانه باقی میمانند که ماشینهای کشتار بیرحمانه و بالینی هستند. اولین صحنه که در آن یک سهپایه از زیر یک کلیسا بیرون میآید - که همراه با یک عکس علامت تجاری استیون اسپیلبرگ از تماشاگرانی است که با هیبت نگاه میکنند - قبل از حمله به جمعیت با پرتو مرگ، یکی از وحشتناکترین سکانسهای فیلم است. مثل کامیون داخل دوئل ، اسپیلبرگ سعی نمی کند بیگانگان را انسانی کند یا چهره ای به آنها بدهد، زیرا فیلم کاملاً از POV ری و فرزندانش است.
جنگ های جهانی بعداً نشان میدهد که این ماشینها انسانها را زنده میگیرند و آنها را برای خونشان برداشت میکنند و تا پایان پایانی غیرقابل توقف به نظر میرسند. این کیفیت ناشناخته و تعهد به از بین بردن بشریت است که آنها را واقعاً عصبی می کند و در حالی که خود فیلم دارای نقص است، آنها دست کم گرفته شده ترین هیولاهای فیلم استیون اسپیلبرگ هستند.
بعدی: هر مورد شناخته شده در Raiders Of The Lost Ark’s Warehouse