[هشدار: این مقاله حاوی اسپویلرهای جزئی برای مکس دیوانه: جاده خشم ]
-
مکس دیوانه: جاده خشم یک تعقیب و گریز جنون آمیز، دوساعته با وسیله نقلیه در جهنم است که مملو از ایده های مضحک و شگفت انگیزی است که کارگردان فیلم جورج میلر در طول سه دهه توانسته است به آن رویاپردازی کند. همچنین، بسته به اینکه به چه کسی گوش می‌دهید، یک فیلم اکشن فمینیستی سرگرم‌کننده یا تبلیغات فمینیستی موذیانه است که برای جذب مردان با وعده گردبادهای آتشین قبل از شستشوی مغزی آنها برای تسلیم شدن در برابر ستم زنان طراحی شده است.
ادعای قبلی از طرف نمایشنامه نویس و فمینیست ایو انسلر است که به عنوان مشاور روی فیلم کار می کرد. ادعای اخیر از وبلاگی برای مردان دگرجنسگرا و مردانه ،' که در یک پست که به تماشاگران سینما در مورد خطرات فریفته شدن هشدار می دهد مکس دیوانه: جاده خشم تریلرهای باشکوه و باشکوه.
شایان ذکر است که نویسنده آن پست وبلاگ اعتراف می کند که ندیده است مکس دیوانه: جاده خشم و همچنین به نظر می رسد هیچ یک از فیلم های دیگر این مجموعه را ندیده باشد. این به طور کامل بیان نشده است، اما او به حق رای دادن به عنوان ' بخشی از فرهنگ آمریکایی (بسیار استرالیایی است)، اصرار دارد که هیچ کس به دیوانه مکس دستور نمی دهد (در واقع بسیاری از مردم این کار را انجام می دهند)، و به نظر می رسد معتقدند که مکس دیوانه فیلم‌ها همیشه سنگر هترونورماتیویتی بوده‌اند (دو کلمه: بچه‌های بی‌الاغ).
آن سرمقاله خاص قبلاً توسط سایر رسانه ها به طور کامل مورد تمسخر قرار گرفته است، اما شرح آن مکس دیوانه: جاده خشم به عنوان یک فیلم فمینیستی - چه به عنوان ستایش یا توهین استفاده شود - این سوال جالب را ایجاد می کند که دقیقاً یک فیلم 'فمینیستی' چیست؟ آیا چک لیستی وجود دارد؟ آیا الگوریتمی وجود دارد؟ آیا هیئت حاکمه ای وجود دارد که در مورد این مسائل تصمیم گیری کند؟
ویرجینیا هی در نقش زن جنگجو در «مکس دیوانه 2»
یکی از مسائلی که در توصیف هر اثر خلاقانه ای به عنوان «فمینیستی» یا «غیر فمینیستی» وجود دارد، این فرض ذاتی است که به هر فیلمی باید به طور قطعی شست یا انگشت شست پایین داده شود. با توجه به تمایل فمینیست ها به مخالفت با یکدیگر، نه تنها حل کردن رویکرد شست بالا یا پایین بسیار دشوار است، بلکه فوق العاده نیز حوصله سر بر .
نه واقعا. از میان تمام روش‌های جذابی که می‌توان تحلیل فمینیستی را در مورد فیلم به کار برد، بحث بر سر این است که آیا آن یک «فمینیستی یا نه» خودسرانه را تصویب می‌کند یا نه؟ آزمون در مقایسه به طرز بی‌حس‌کننده‌ای کسل‌کننده و بی‌معنی است. تقریباً به همان اندازه کسل کننده و بیهوده است که بحث در مورد اینکه آیا مارول بهتر از دی سی است یا اینکه آیا پلی استیشن بهتر از ایکس باکس است. متأسفانه، مانند آن بحث‌ها، به نظر می‌رسد برخی از مردم هرگز از وسواس در مورد آن خسته نمی‌شوند.
است مکس دیوانه: جاده خشم فمینیست؟
مکس دیوانه: جاده خشم جوانترین بازیگر زن کوکو جک گیلیز است که در زمان فیلمبرداری حدود 8 سال سن داشت و مسن ترین ستاره زن آن ملیسا جفر 78 ساله است. حدود نیمی از بازیگران زن بالای 50 سال سن دارند. این نوعی تنوع است که به ندرت در ژانر اکشن دیده می شود و این فقط یکی از چیزهایی است که باعث می شود مکس دیوانه: جاده خشم رویکرد به جنسیت بسیار نادر و پیشگامانه است.
آنچه در مورد آن قابل توجه است مکس دیوانه: جاده خشم به این معنا نیست که شخصیت های زن قوی دارد. بسیاری از فیلم‌های اکشن این کار را انجام داده‌اند، چه در نقش‌های نمادینی مانند الن ریپلی و سارا کانر، چه در تلاش‌های نشانه‌ای برای برابری جنسیتی با دادن صحنه‌ای به عشق قد بلند (و فقط شخصیت برجسته زن) که در آن او و قهرمان مرد را لگد می‌زند. به او خیره می شود، به طور موقت از قدرت grrrl او مات شده است.
به طور خلاصه، بیشتر فیلم‌های اکشن با دادن چند ویژگی سنتی مردانه به شخصیت‌های زن خود قدرت می‌بخشند، و یک دوز سطحی از برابری ظاهری را ارائه می‌دهند، در حالی که این تصور را که ویژگی‌های سنتی مردانه خوب هستند و ویژگی‌های سنتی زنانه بد هستند، بر هم نمی‌زنند. به عنوان مثال، به تمسخر دختر ضربه ای فکر کنید. تامپونتو بیرون بیار دیو ' که در کیک اسس 2 یا هر فیلمی که در آن یک شخصیت زن با نامیدن یک شخصیت مرد، او را به تمسخر می گیرد. عوضی 'یا یک' بیدمشک . این نوعی توانمندسازی عجیب است که متکی بر استفاده از زنانگی به عنوان توهین است.
در مقابل، مکس دیوانه: جاده خشم شخصیت های زن متعدد خود را از طریق قاب بندی مثبت از ویژگی های سنتی زنانه قدرت می بخشد. تمام دلیل تعقیب و گریز طولانی فیلم در صحرا، عزم ایممورتان جو برای بازیابی اوست. ویژگی ': زنانی که به بردگی گرفته می شوند اما به دلیل توانایی خود در ایجاد زندگی جدید سالم مورد احترام قرار می گیرند.
البته جو به همسرانش به عنوان مردم اهمیتی نمی دهد. او فقط برای کارکرد پرورش آنها ارزش قائل است و آنها را کمی بیشتر از اشیاء در نظر می گیرد (این نگرش منحصراً در مورد شخصیت های زن اعمال نمی شود؛ خود مکس اولین عمل فیلم را به عنوان یک ' سپری می کند. کیسه خون ')، اما همسران کنترل بدن خود را به دست می گیرند و در نهایت شکم خود را اسلحه می کنند. آنها با آگاهی از اینکه جنگجویان Immortan جرات آسیب رساندن به آنها را ندارند محافظت می شوند، زیرا آنها محموله گرانبهایی هستند. در یک نقطه آنغاراد زیرک در واقع از شکم باردار خود به عنوان سپری برای محافظت از Furiosa استفاده می کند.
حتی ویژگی‌های سنتی زنانه که Immortan به آنها توجه چندانی نمی‌کند، ارزش حیاتی دارند. توانایی همسران برای رحمت و شفقت باعث می‌شود که از جان پسر جنگی بیمار و ولگرد Nux نجات دهند، که به نوبه خود در فرار آنها نقش اساسی دارد. زمانی که همسران با قبیله وووالینی و نگهبان دانه‌ها، زنی که سخت تلاش می‌کرد تا گیاهان را در زمین ترش و مسموم آینده پسا آخرالزمانی رشد دهند، مضامین تولید مثل بار دیگر وارد بازی می‌شوند.
علاوه بر این، حتی به عنوان مکس دیوانه: جاده خشم ظاهراً ویژگی‌های سنتی مردانه مانند خشونت و پرخاشگری را گرامی می‌دارد، همچنین آنها را به روش‌های نه چندان ظریف محکوم می‌کند. یکی از مانتراهای همسران این است چه کسی دنیا را کشت؟ - اشاره به این واقعیت که جنگ و طمع که وطن آنها را ویران کرد توسط مردان رهبری می شد - و هنگامی که نگهبان دانه ها با افتخار به داگ می گوید که هر فردی را که تا به حال ملاقات کرده است با شلیک سر کشته است، The Dag اینطور نیست. تحت تاثیر قرار. ' فکر می‌کردم شما دخترها بالاتر از همه اینها هستید با عصبانیت می گوید.
این یک دستاورد در نوع خود است که همه این تفسیرهای منحصر به فرد، قابل تامل و ظریف در مورد زنانگی و مردانگی در فیلمی منتقل می شود که انفجارهای بیشتری دارد تا دیالوگ. دیدگاهی متفکرانه از نقش‌های جنسیتی در جامعه‌ای پس از تمدن، در کنار یک گروه موسیقی متحرک راک و صحنه‌ای که در آن بیابان‌نشینان سوار بر موتور سیکلت به منظور انداختن نارنجک‌ها بر روی کاپوت دکل جنگی Furiosa، بدلکاری پرش می‌کنند، نشسته است.
در حالی که واکنش اولیه نویسندگان فمینیست بوده است تا حد زیادی مثبت ، احتمالاً زمان زیادی نمی گذرد که نظرات مخالف شروع به ظهور کنند. ممکن است طرفداران لغو جنسیت در این راه غلبه کنند مکس دیوانه: جاده خشم با آرمان های ذات گرای جنسیتی معاشقه می کند. فمینیست های متقاطع ممکن است از میزان محدود تنوع نژادی در بازیگران آن ابراز تاسف کنند. هنوز دیگران ممکن است به اتکای نسبی همسران به شخصیت‌های مرد برای کمک به دستیابی به هدف خود یعنی رهایی اعتراض کنند. همه این نکات بحث کاملا معتبر است و ارزش صحبت کردن را دارد.
می توان ادعا کرد که برخی از جالب ترین گفتگوها درباره فمینیسم و جنسیت در سینما از پرسش اساسی 'فمینیست یا نه؟' شکوفا شده است. با این حال، مهم است که به یاد داشته باشید که خود این سوال در واقع نیازی به پاسخ ندارد. این فقط یکی از چندین چاقوی جراحی انتقادی است که می توان از آن برای کالبد شکافی متن استفاده کرد. گرفتار شدن بیش از حد در مشاجره بر سر نمره 'شست بالا' یا 'شست پایین' فقط منجر به بحث هایی می شود که در نهایت به جایی نمی رسند.
به عنوان مثال، کاربرد نادرست اسفناک را در نظر بگیرید تست بچدل - ابزاری مفید برای سنجش گرایش‌های کلی بازنمایی جنسیتی در صنعت فیلم - به‌عنوان وسیله‌ای برای سنجش اینکه آیا فیلم‌های فردی واجد شرایط فمینیستی هستند یا نه. حتی تست ماکو موری ، یک جایگزین پیشنهاد شده پس از انتشار حاشیه اقیانوس آرام برای تلاش برای جبران کاستی‌های آزمون بچدل، فمینیسم را در فیلم به گونه‌ای برخورد می‌کند که گویی کمیت پذیر است تا ذهنی. هیچ میانبری برای این بحث وجود ندارد و نباید وجود داشته باشد.
مکس دیوانه: جاده خشم ممکن است امسال در نظر گرفته شود دختر از دست رفته : فیلمی که ترسی از بازی با مفاهیم جنسیت و پیشبرد گفت و گوهای جاری در مورد نمایش مردان و زنان در هالیوود ندارد. وقتی شخصیت‌ها به‌طور پیش‌فرض مرد نوشته نمی‌شوند، فیلم‌سازی اکشن به این شکل است.
مکس دیوانه: جاده خشم اکنون در سینماها است