آنچه رابرت پتینسون بتمن می تواند از نسخه های قبلی فیلم بیاموزد

بتمن رابرت پتینسون در نقش شوالیه تاریکی قدم می‌گذارد، و با تجسم‌های بسیار زیاد این شخصیت روی پرده، چیزهای زیادی از نسخه‌های فیلم قبلی می‌توان آموخت. . ریبوت بتمن مت ریوز قرار است در سال 2021 به نمایش درآید، و ظاهری جذاب به این شخصیت می دهد و ظاهراً مهارت های کارآگاهی او را بازی می کند. بتمن رابرت پتینسون در مراحل اولیه زندگی حرفه‌ای خود نقش یک نسخه جوان‌تر از جنگجوی صلیبی را بازی می‌کند و بتمن اصلی DCEU را در آینده تأسیس خواهد کرد. و در حالی که مستقیماً با سه گانه شوالیه تاریکی رقابت نخواهد کرد، موفقیت های زیادی در آن وجود دارد.

فیلم های بتمن علیرغم برخی گام های اشتباه، عموماً عملکرد خوبی داشته اند. این ضدقهرمان نمادین حتی قبل از اینکه MCU مارول بر مالتی پلکس تسلط پیدا کند، نتایج باکس آفیس عظیمی را به ارمغان می آورد. در واقع تیم برتون بتمن (1989) به تعریف ژانر ابرقهرمانی کمک کرد. دو دنباله، بازگشت بتمن و بتمن برای همیشه در باکس آفیس نیز به همین خوبی عمل کرد. فقط با مشکل گرفتار بود بتمن و رابین که فرنچایز به شدت دچار مشکل شد. اما بتمن از آن زمان به ویژه با سه گانه تحسین شده شوالیه تاریکی کریستوفر نولان ثابت کرده است که یک ویژگی سینمایی ارزشمند است. اکنون، پس از کناره گیری بن افلک از این نقش، پتینسون وظیفه دارد یک بار دیگر بتمن را برای مخاطبان مدرن بازسازی کند.

مربوط: تمام 3 نسخه بتمن در فیلم های آینده DC توضیح داده شده است

پتینسون و ریوز با تجسم های بسیار زیادی از این شخصیت، مطمئناً مطالب کافی برای یادگیری دارند. در واقع، نمایش‌های تئاتری شوالیه تاریکی تا حدودی یک کتاب راهنما در مورد بایدها و نبایدهای بازی بتمن ارائه می‌کند. به نظر می رسد بتمن در حال حاضر از اشتباهات اولیه DCEU درس گرفته است اما در اینجا همه چیزهایی است که بتمن پتینسون می تواند از نسخه های قبلی فیلم یاد بگیرد.

مایکل کیتون

قبل از تیم برتون بتمن، تنها نسخه تئاتری شخصیتی که تماشاگران دیده بودند، برداشت بازیگوش آدام وست از جنگجوی صلیبی شنل پوش بود. اما بتمن متفکر و متفکر مایکل کیتون ثابت کرد که یک برداشت تیره و تلخ از این شخصیت نه تنها می تواند کارساز باشد، بلکه می تواند در عین اینکه به منشاء بتمن به عنوان نگهبان شب وفادار می ماند، محبوبیت زیادی پیدا کند. او همچنین تعدادی لباس واقعاً چشمگیر و صدای اصلی بتمن داشت.

یکی از نقاط قوت اصلی نسخه کیتون که به زودی برای آن بازخواهد گشت فلش در سال 2022، انرژی آرامی بود که او تابید. اگر ریوز و پتینسون قرار است به عنوان یک کارآگاه هوش و حیله گری بتمن را ایفا کنند، این بازیگر بهتر است از برخی از اعتماد به نفس جالبی که کیتون به این نقش آورده است تقلید کند - به ویژه در سال 1992. بازگشت بتمن . عاقبت به بتمن، شوالیه تاریکی کیتون را دیدم که در برابر پنگوئن و گروه اراذل و اوباش سیرک عجیب و غریبش قرار گرفت. اما در طول فیلم، حتی زمانی که با آدم‌های دوبرابر اندازه‌اش مواجه می‌شود، سرسپردگانی را که آتش می‌کشند، و به طور کلی نقشه‌های پنگوئن را در هر مرحله خنثی می‌کنند، حفظ می‌شود - حتی اگر در این فرآیند جهنمی از آدم‌های بد را بکشد.

آن را با بتمن بیل مقایسه کنید شوالیه تاریکی برمی خیزد ، که به نظر می رسد دائماً در هر مرحله توسط دشمنانش پیشی می گیرد، حتی در پایان فیلم با چاقو به دنده هایش اصابت می کند و بتمن کیتون مانند مدلی از اعتماد به نفس ابرقهرمانی به نظر می رسد. اگر پتینسون می‌خواهد واقعاً توانایی فکری خود را منتقل کند، یک رفتار آرام و منطقی مشابه نسخه او از بتمن را به عنوان یکی از شایسته‌ترین برچسب‌های قهرمان تثبیت می‌کند. او همچنین بهتر است صدای ظریف بتمن را حفظ کند. شاید او باید قتل خونسرد را به حداقل برساند.

مطالب مرتبط: بتمن: هر آنچه در مورد بروس وین رابرت پتینسون می دانیم

فیلم کامل چاقو دوباره در فضا می کشد

وال کیلمر

شکی وجود ندارد که خط فک چشمگیر وال کیلمر به روسری معروف می آید، اما این بتمن اواسط دهه 90 بیش از ظاهر وجود داشت. را دست کم گرفته شده بتمن برای همیشه در میان برخی از طرفداران به خوبی یاد می شود، اما به طور کلی تصور می شود که یک ورودی متوسط در فرنچایز است. با این وجود، بدون شک عملکرد سنجیده کیلمر، وقار بسیار مورد نیاز را برای گاتهام غرق در نئون جوئل شوماخر به ارمغان آورد. مانند کیتون، بتمن کیلمر هرگز تحت تأثیر تهدیداتی که با آن روبرو بود غرق نشد، و توانست قدرت ذهنی را که یک قهرمان بسیار آموزش دیده باید به نمایش بگذارد، به نمایش بگذارد.

اما او همچنین آسیب‌پذیری را برای نقش به ارمغان آورد، به‌طوری‌که به نظر می‌رسد بروس وین او واقعاً از از دست دادن والدینش آسیب دیده است، به‌گونه‌ای که وین متفکر کیتون چنین نکرد. اگر پتینسون بتواند همان آسیب‌پذیری را که کیلمر برای بروس وین به ارمغان آورد تجسم کند - حتی اگر کیلمر بعد از یک فیلم کنار رفت - و در عین حال رفتاری شبیه به شوالیه تاریکی داشته باشد، بدون شک کمک زیادی به عمق بخشیدن به شخصیت او در عین بهبود بخشیدن خواهد کرد. باورپذیری او به عنوان یک بتمن از نظر فکری برتر و مطمئن.

جورج کلونی

جورج کلونی چندین بار علناً بابت برداشت خود در مورد بتمن عذرخواهی کرده است و دلیل خوبی هم دارد. بتمن و رابین به عنوان یک اشتباه تاریخی نه تنها به عنوان یک فیلم بتمن، بلکه به عنوان یک فیلم به طور کلی یاد می شود. تلاش دوم شوماخر واقعاً در این اردو نقش آفرینی کرد و هر گونه ویژگی نجات بخش را قربانی کرد. جای تعجب نیست که مدرن باشد فیلم‌های DCEU این کار را می‌کنند بتمن و رابین قانون نیست . و بازی کلونی کمک زیادی به نجات فیلم از خودش نکرد.

حذف کارت‌های اعتباری با مارک خفاش و نوک سینه‌های بدنام خفاش شروع خوبی در اینجا خواهد بود، اما بعید به نظر می‌رسد که ریوز و پتینسون از آن استفاده کنند. بتمن و رابین به هر حال به عنوان الهام بخش اصلی داستان نوآر آنها. به طور کلی، این فیلم درسی است که چگونه بسیاری از افراد شرور می‌توانند یک روایت را خراب کنند و چگونه لحن زبانی تنها به تضعیف فیلم بتمن از همان ابتدا کمک می‌کند. اما اگر پتینسون بتواند یک چیز را از تصویر کلونی بگیرد، آن شخصیت تاجر بروس وین متقاعد کننده اوست. همه چیزهای دیگر را تقریباً می تواند نادیده بگیرد.

مطالب مرتبط: چگونه بتمن رابرت پتینسون با نسخه های قبلی فیلم متفاوت خواهد بود

کریستین بیل

بیل همیشه به خاطر بازی در نقش شوالیه تاریکی به یاد خواهد ماند. حضور او در سه گانه مشهور نولان بخشی از چیزی بود که آن حماسه خاص را به یکی از بهترین نمایش های روی صفحه نمایش بتمن تبدیل کرد. بیل به کمک تلاش نولان برای ترسیم تبدیل بروس وین از مرد به قهرمان با جزئیات بیشتر از هر برخورد سینمایی دیگر با شوالیه تاریکی، به این شخصیت عمق بخشید. مت ریوز از داستان منشأ با بتمن ، بنابراین این موضوع برای پتینسون قابل قبول نیست. اما او می‌توانست چیزهای زیادی از توانایی بیل در انتقال آسیب‌های عاطفی وین که پدر و مادرش را از دست می‌دهد، روند برخورد با آن ضربه و تبدیل نهایی به بتمن با استفاده از ترس به عنوان سلاح اصلی خود در برابر جنایتکاران یاد بگیرد. بیل همچنین دوگانگی بتمن را نشان داد، و شخصیت پلی بویی را که وین برای دور کردن مردم از کشف روحیه‌ی جایگزین خود استفاده می‌کند، پذیرفت – چیزی که هیچ‌یک از بتمن‌های روی صفحه نمایش واقعاً روی آن تمرکز نکرده‌اند.

پتینسون، که هیکل کوچکش بیشتر یادآور کیتون است تا قاب حجیم بیل، بهتر است از بیل پیروی کند و جنبه ترس را به عنوان بخشی از زرادخانه سلاح هایش علیه جنایت بازی کند. استفاده از تاکتیک های مغزی بیشتر برای ترساندن دشمنش با رویکرد فکری تری که پتینسون و ریوز با بتمن متمرکز بر کارآگاهی خود در پیش گرفته اند به خوبی مطابقت دارد. قدردانی مشابهی از بازی وین به عنوان یک نوع صندوق امانی خالی نیز در دیدگاه بنیادی‌تر ریوز نقش بسزایی دارد، جایی که احتمالاً وین پتینسون باید این نگرانی‌های عملی را در نظر بگیرد. از سوی دیگر، به او توصیه می شود که صدای میم را که صدای بتمن بیل بود، کم کند.

بن افلک

بتمن بن افلک در بتمن در برابر سوپرمن و لیگ عدالت بسیار بیشتر از هر نسخه دیگری تجسم گریزل بود. دو بازی بتمن اسنایدر در DCEU اشتراکات زیادی با بتمن افسانه ای فرانک میلر دارد. شوالیه تاریکی بازگشت کتاب کمیک به عبارت دیگر، بتمن افلک چیزهایی را دیده بود - نمادی از لباس مخدوش یک رابین مرده که در بت غار او آویزان است. Batfleck، به خصوص در بتمن در برابر سوپرمن ، نقش یک شوالیه تاریکی بسیار شریرتر از آنچه طرفداران قبلا دیده بودند را بازی می کند، جنایتکاران را با نماد خفاش می شناسند و به طور کلی به اینکه چه کسی در دفاع از گاتهام آسیب می بیند اهمیت چندانی نمی دهد.

بتمن پتینسون شباهت چندانی با افلک ندارد، زیرا نسخه بسیار جوان‌تری از این شخصیت است. به این ترتیب، او می‌خواهد اطمینان حاصل کند که از هیچ یک از رفتارهای خسته‌کننده‌ای که افلک در نقش آورده است، تقلید نمی‌کند. اگر قرار باشد خفاش پتینسون بیشتر به مهارت‌های کارآگاهی خود متکی باشد تا توانایی فیزیکی، ممکن است دعوت خوبی برای کاهش خشونت باشد. با این اوصاف، عناصری از تصویر افلک وجود دارد که پتینسون می تواند آن ها را به او منتقل کند. برای یکی، افلک بتمن چیزی شبیه به یک استراتژیست است که در دو فیلمش کارهای پلیسی قابل توجهی انجام داده است، به دنبال سرنخ ها، مخفیانه شدن و انجام کارهایی مانند بروس وین و انجام کارهای بتمن برای رسیدن به اهدافش. این چیزی است که ما مطمئناً زمانی که کارآگاه آن را انجام دهد، شاهد آن خواهیم بود بتمن سال آینده می رسد.

بعدی: داستان بتمن: هر آنچه درباره داستان فیلم می دانیم