فیلم آدام سندلر نتفلیکس هوبی هالووین می بیند که بازیگر به کمدی گسترده بازگشته و در نتیجه نقدهای متوسطی دریافت می کند، اما چه زمانی فیلم های این بازیگر محبوب اینقدر بد شدند؟ هوبی هالووین شاید بدترین فیلم مورد استقبال آدام سندلر نباشد، اما یک نان شیرینی که وحشتناک نیست، بهترین تعریفی است که بسیاری از منتقدان مایل به ارائه آن به این کمدی ترسناک هستند.
با وجود این، موفقیت نتفلیکس مورد توجه منتقدان قرار نگرفت هوبی هالووین متفاوت بودن با دیگر فیلم های سندلر، و این برای طرفداران این بازیگر تعجب آور نیست، زیرا پس از یک دهه و نیم گذشته، سندلر اکنون تقریبا به خاطر ساخت کمدی های بد شناخته شده است. با این حال، بسیاری از طرفداران واقعاً کارهای قبلی او را دوست داشتند، مانند گیلمور مبارک ، بیلی مدیسون ، و واتربوی ، کمدی های کلاسیک مسخره ای که حتی قلب برخی از منتقدان معمولاً خود را به دست آورد. بنابراین دقیقاً چه زمانی سندلر از نماد کمدی به تهیه‌کننده فلاپ تبدیل شد و چرا؟
مطالب مرتبط: هالووین Hubie: هر کاری که قمقمه Hubie می تواند انجام دهد
این منبع بحث‌های پرشور بی‌پایانی در میان طرفداران این بازیگر است که آیا فیلم‌های او در آن زمان واقعاً بهتر بودند یا فیلم‌ها و حس شوخ طبعی‌شان همانطور که دنیا (و ذائقه تماشاگران) در طول زمان تغییر کرد، یکسان ماند. برخی ادعا می‌کنند که مخاطبان فیلم‌های خوب اولیه او صرفاً از سبک طنز منحصربه‌فرد نوجوانانه‌اش رشد کرده‌اند، اما این توضیح به این توضیح نمی‌دهد که چگونه کمدین‌هایی مانند رابین ویلیامز، ادی مورفی و استیو مارتین فقید، سبک خود را به همراه خود تغییر دادند. مخاطبان سالخورده (چند شکست به کنار، به ویژه از طرف مورفی). اما دلیل مشخص تری برای افول تدریجی کمدی سندلر وجود دارد. همانطور که تمرکز منحصر به فرد سندلر روی کمدی کاهش یافت، علاقه ظاهری او به اصالت و نوآوری کاهش یافت، و باعث شد که ستاره بازی های عجیب و غریب را متوقف کند و شروع به بازی در نقش قهرمانان کسل کننده همه کند و برای ایجاد خنده (که هرگز محقق نشد) به پیش زمینه های حواس پرت فیلم های بعدی خود تکیه کند.
شاید عجیب به نظر برسد که با امثال آنها تماس بگیرید گیلمور مبارک و واتربوی با توجه به مسخره بودن فیلم‌ها، نوآورانه است، اما انتخاب کتی بیتس در دومی و پایان الهام‌آمیز اولی ثابت می‌کند که سندلر صدای کمدی جالبی بود که می‌خواست ریسک کند. بیلی مدیسون به همان اندازه آنارشیک و سورئال است که کمدی های کلاسیک قبلی مانند شکارچیان ارواح و تند و سریع اما سندلر، درست مانند ستاره هایشان، بیل موری و استیو مارتین، به تدریج به سمت نقش های دراماتیک و بالغ تر حرکت کرد. مشکل این بود که سندلر وقتی کمدی‌های نابالغ را الهام‌بخش نمی‌دانست دست از ساختن کمدی‌های نابالغ برنداشت و در عوض شروع به تکیه بر مقدمات احمقانه به جای شخصیت‌های جالب کرد که در نتیجه فیلم‌هایش کهنه و قابل پیش‌بینی شدند. از آنجایی که آثار سندلر از احمقانه های بی تقلب به دور است و عناصر رام کام، اکشن و علمی تخیلی بیشتری را در خود جای داده است، و این ادغام ژانرها با کمدی او به خوبی ژل نشده است. این منجر به duds مانند فقط با آن برو ، رمز و راز قتل ، و پیکسل ها که برای کار به عنوان فیلم‌های ژانر بیش از حد احمقانه هستند، اما قهرمان‌های آنها آنقدر دیوانه نیستند که قهرمان‌های کلاسیک سندلرورس باشند.
50 اولین قرار برای مثال، یکی از اولین فیلم‌های نادرست انتقادی سندلر بود، و یکی از اولین فیلم‌هایی است که بازیگر به جای تکیه بر یک پیش‌فرض ('چه می‌شد اگر مجبور بودی هر روز عشق خود را دوباره به دست بیاوری؟') تکیه می‌کند. شخصیت کلاسیک سندلر علیرغم این ایده بالقوه جالب، فیلم یک رام کم باریک و غیر جذاب است که هیچ یک از جذابیت‌های ابداعی همکاری قبلی سندلر بریمور را ندارد. خواننده عروسی . اما کجا خواننده عروسی از اینکه سندلر در نقش یک فرد عجیب و غریب با قلب طلایی، خود او، ترسی نداشت 50 اولین قرار شخصیت ظاهراً یک مرد مستقیم قابل ارتباط است که عمدتاً احساس می کند فراموش شدنی است. از آن زمان اولین تکان انتقادی، بازیگر تنبل‌تر شده و بیشتر به شوخی‌های بی‌هدف برای خنده‌های ارزان‌قیمت تکیه می‌کند، فرمولی که به شدت توهین‌آمیز و به‌طور غم‌انگیز خنده‌دار است. اون پسر منه . بازگشت سندلر به ایفای نقشی پوچ در هوبی هالووین دیدم که نقدهای او کمی بهبود یافته است، اما یک دهه و نیم تکیه بر مقدمات به جای شخصیت های کمدی خود برای خنده، غرایز طنز زمانی تیز او را کمرنگ کرد.
بیشتر: تئوری: آدام سندلر هوبی هالووین را ساخت تا ما را به خاطر جواهرات تراش نخورده مجازات کند.