چه کسی عجیب را روایت می کند: داستان آل یانکویچ (چرا دنیل رادکلیف نیست)

هشدار: این پست حاوی اسپویل برای Weird: The Al Yankovic Story استWeird Al Yankovic، نوازنده و خواننده محبوب تقلید، فیلم زندگینامه خود را با آن ساخته است عجیب: داستان آل یانکویچ . با بازی دنیل رادکلیف در نقش Weird Al، فیلم اصلی Roku عجیب و غریب می شود. این یک فیلم بیوگرافی سنتی نیست، بلکه تقلیدی از زندگینامه های موسیقیدان است که به سبک های آن ژانر متمایل است. اما در حالی که رادکلیف Wiird Al را به تصویر می‌کشد، خود فیلم شخص دیگری را روایت می‌کند.

در آغاز از عجیب: داستان آل یانکویچ ، راوی پیشنهاد می کند که همه چیز در فیلم واقعاً اتفاق می افتد و کاملاً به خاطر داستان ساخته نشده است. البته، این به معنای بخشی از تقلید است، زیرا این فیلم زندگینامه ای تنها بر اساس زندگی Weird Al Yankovic (و بیشتر اتفاقات واقعاً رخ ندادند ). اعتبار به عنوان راوی گریزلد، این دیدریش بادر است که صدای او را به امانت می‌گذارد به شخصیت خارج از صفحه نمایش در طول فیلم. بیدر بیشتر به خاطر بازی در نقش لارنس شناخته می شود فضای اداری ، رکس در ناپلئون دینامیت و در نقش گرگ اتو در سریال تلویزیونی خانه دار آمریکایی . بادر همچنین یک صداپیشه برجسته است که در این انیمیشن بروس وین/بتمن را به تصویر می کشد هارلی کوین سریال، جودا منوداگ در بوجک سوارکار و Booster Gold در اکشن لیگ عدالت ، در میان چندین مورد دیگر.

مطالب مرتبط: عجیب: راهنمای بازیگران و شخصیت های داستان آل یانکویچ

چرا کتاب ال دانیل رادکلیف عجیب روایت نمی شود: داستان آل یانکویچ

دنیل رادکلیف در فیلم زندگینامه ای ویرد ال را روایت نمی کند. در حالی که دلیل صریحی ارائه نشده است، این امکان وجود دارد که قرار است راوی گریزلد نسخه قدیمی Weird Al باشد. عجیب: داستان آل یانکویچ نوازنده را در دوران کودکی و بزرگسالی خود دنبال می کند، اما پس از انتشار Amish Paradise در 40 سالگی به پایان می رسد. بخش راوی نشان می دهد که یک ویرد آل مسن تر به زندگی خود نگاه می کند و به مخاطب در مورد رویدادهای واقعی می گوید که آنها فکر می کردند می دانند. در مورد زندگی او علاوه بر این، رادکلیف از نظر تجسم آل عجیب و غریب روی صفحه، یادگیری آکاردئون و کلمات تمام آهنگ‌هایش چیزهای زیادی داشت. سپردن نقش راوی به بازیگر دیگری به رادکلیف زمان بیشتری می‌دهد تا روی مولفه‌های روی صفحه تمرکز کند، در حالی که بادر صدای راوی خود را برای آنچه ممکن است یکی از دیوانه‌کننده‌ترین خطوط فیلم باشد، تقویت می‌کند.

چگونه روایت عجیب آل بهبود می یابد ویرد: داستان آل یانکویچ

عجیب: داستان آل یانکویچ در حال حاضر چیزهای زیادی برای آن وجود دارد، و روایت بادر با یادآوری دائمی این که در واقع کاریکاتوری از زندگی ویرد آل است، فیلم را بهبود می بخشد. لحن بادر به خودی خود یک تقلید است. او چیزها را با حالتی جدی می گوید، صدایش عمیق، طوری که انگار به این می گوید که اتفاقات در آن رخ داده است عجیب: داستان آل یانکویچ باید مهمتر از آنچه هستند در نظر گرفته شوند. از آنجایی که کل فیلم یک طنز است، روایت به طنز پوچ و بیش از حد آن کمک می کند. با توجه به اغراق‌آمیز بودن همه چیز در فیلم، از جمله رویارویی ویرد آل با پابلو اسکوبار، روایت بادر کار می‌کند زیرا همان مسیر را دنبال می‌کند و به طرحی مضحک که از قبل هم ساده‌تر است می‌افزاید.

بادر راوی فیلم زندگی‌نامه‌ای است، در حالی که با استفاده از یک تایم خاص برای خلق انحرافات و ضربات کمدی، به فیلم اجازه می‌دهد تا به طور کامل عناصر داستان سرایی ظالمانه‌اش را بپذیرد. مطمئن، عجیب: داستان آل یانکویچ شاید بدون روایت کار می‌کرد، اما حضور آن مطمئناً به ارزش سرگرمی فیلم می‌افزاید و زندگی‌نامه را بیش از پیش به یک تهوع تبدیل می‌کند که به نظر می‌رسد در تمام مدت به تماشاگر چشمک می‌زند. این فیلم از نوع فیلمی است که دقیقاً می داند از نظر لحن چیست و روایت دیدریش بادر به آن جنبه کمک می کند و تضمین می کند که عجیب: داستان آل یانکویچ هرگز خود را خیلی جدی نمی‌گیرد – و قطعاً مخاطب هم این کار را نمی‌کند.

بعدی: اریک آپل کارگردان، سفر خود به عجیب: داستان آل یانکویچ را به اشتراک می گذارد