نتفلیکس شگفتی به عنوان یک داستان قاب ارائه می شود، با یک راز ماندگار که تماشاگران را متعجب می کند که چرا راوی دانای کل را همان بازیگری بازی می کند که خواهر آنا، کیتی، قهرمان داستان را به تصویر می کشد. شگفتی آنا اودانل را دنبال کرد که ظاهراً چهار ماه غذا نخورده بود. خواهر بزرگتر آنا، کیتی، یک شخصیت کوچک بود که اغلب نشان داده می شد که خواندن را یاد می گیرد. در مقابل، راوی زنی دانا و مدرن بود که اهمیت داستان سرایی را توضیح داد. استفاده فیلم از بازیگری یکسان، نیام الگار، برای هر دو نقش، موضوعات اساسی ایمان و اعتقاد را مشخص می کند.
شگفتی در شهری در ایرلند که اخیراً توسط قحطی بزرگ ویران شده است. شهر به نام شخصیت اصلی شگفتی الیزابت، یک پرستار انگلیسی با بازی فلورانس پیو، برای تعیین اینکه آیا آنا واقعاً قادر به زندگی بدون غذا است یا خیر. الیزابت به مدت دو هفته آنا را تماشا کرد و در پایان آن قرار بود مشاهدات خود را به کمیته ای از مردم شهر گزارش دهد. قبل از گذشت دو هفته، الیزابت تشخیص داد که مادر آنا هر روز به آنا وعده های کوچکی از غذا می داده است. زمانی که الیزابت آنا را از نزدیک شدن به مادرش منع کرد، آنا به سرعت شروع به وخامت کرد، اما همچنان از خوردن غذا امتناع کرد و حاضر بود به عنوان بخشی از مراسمی برای رهایی روح برادرش از جهنم بمیرد.
مطالب مرتبط: نتفلیکس: بهترین نمایش‌ها و فیلم‌های تلویزیونی جدید این آخر هفته (18 نوامبر)
چرا همان بازیگر نقش کیتی و راوی را بازی کرد
شگفتی هم به عنوان یک داستان فریم و هم به عنوان متافیک نمایش داده می شود. فیلم در یک مجموعه فیلم ساخته شده بر روی صحنه صدا شروع شد که در آن نقطه راوی مخاطبان را تشویق کرد تا داستانی را که در شرف وقوع بود باور کنند. بر اساس یک داستان واقعی، شگفتی تماشاگران را به سال 1862 در یک شهر مذهبی مذهبی سوق داد. موقعیت کیتی در خانواده مبهم است - رابطه او با خانواده هرگز به طور قطعی توضیح داده نشد و او در پرتره خانواده اودانل نیز حضور نداشت. با این حال، کیتی شخصیتی بود که به طرز ماهرانه‌ای بخش زیادی از داستان‌گویی را در فیلم ارائه کرد: او به الیزابت از آخرین وعده غذایی آنا اطلاع داد و او گزارش‌های پرحرارت روزنامه‌های روزه آنا را خواند.
لندن سقوط کرده است عاقبت المپ سقوط کرده است
برای هر ذره ای که ممکن است کیتی در داستان ظاهر شود، راوی شاید مهم ترین شخصیت فیلم بود. به مخاطب این تصور مشخص داده می شود که بدون راوی داستان وجود ندارد. این فرض بیشتر از این استدلال حمایت می‌کند که کیتی نیز برای داستان حیاتی بود، به این معنا که هیچ داستانی بدون شبکه پیچیده‌ای که توسط حضور و کنش‌های هر شخصیت بافته شده بود وجود نداشت. برای هر بیننده‌ای که ممکن است کیتی را بی‌اهمیت یا غیر جالب تصور کرده باشد، پایان شگفت‌انگیز شگفتی نشان می دهد که کیتی راوی داستان است و هرگونه تصور نادرستی را از بین می برد.
واقعاً راوی در شگفتی چه کسی بود؟
به ساده ترین معنا، راوی همین بود. یک راوی، یک قصه گو، هر کسی و همه. راوی کیتی نبود، با وجود اینکه هر دو شخصیت توسط نیام الگار به تصویر کشیده شده بودند. این احتمال با جنبه متا فیلم و دنیای معاصری که راوی در آن زندگی می کند نادیده گرفته می شود. به جای اینکه نیام الگار را به عنوان ایفای هر دو نقش تصور کنیم، شاید دقیق تر به این نتیجه برسیم که نقش واقعی الگار در فیلم نقش داستان نویس بوده است. راوی، البته، داستان‌نویس نهایی بود، اما، در یک مفهوم کوچک‌تر، کیتی در چندین نقطه برای پیشبرد داستان از طریق سواد رو به رشد خود خدمت کرد.
فیلم هایی با کوین هارت و راک
جدیدترین فیلم فلورانس پوگ شگفتی ، یک راوی را نشان می دهد که مضامین اصلی فیلم را مشخص می کند: واقعیت در مقابل داستان، علم در مقابل ایمان، و انسانیت ذاتی داستان سرایی. مهمتر از همه، راوی هرگز ادعا نکرد که رویدادهای داستان واقعی یا دقیق هستند، حتی در محدوده دنیای فراداستانی. در عوض، او بینندگان را به چالش کشید تا ناباوری را برای مدت یک داستان کنار بگذارند. فیلم با گذاشتن بار باور بر دوش مخاطب، هدف خود را تغییر داد و آن را به وسیله ای بیننده محور تبدیل کرد. بنابراین، فیلم تنها به اندازه ای موفق یا باورپذیر است که تماشاگران به آن اجازه می دهند. در آخرین صحنه، راوی دیوار چهارم را شکست و جملاتی را که آنا قبلاً گفته بود، تکرار کرد: درون، بیرون، درون، بیرون. با این ضرب آخر، شگفتی به بینندگان خود اطلاع داد که آنها نیز در دام داستان هایی که همه می گویند، هم گرفتار شده و هم آزاد شده اند.
بعد: داستان واقعی پرستار خوب: آنچه نتفلیکس درست می شود و چه چیزی را تغییر می دهد