چرا بتمن بدون پنگوئن کالین فارل بهتر بود؟

هشدار! اسپویلر برای بتمن در پیش.

مت ریوز بتمن فهرست جدیدی از شرورها را برای نسل پس از DCEU معرفی کرد، از جمله چرخش های جدید در The Riddler، The Penguin و Carmine Falcone. این فیلم به دلیل مدت زمان طولانی 2 ساعت و 56 دقیقه ای مورد انتقاد قرار گرفته است. در حالی که پل دانو یک ریدلر افشاگر می سازد، صحنه های پنگوئن کالین فارل بدون تغییر حتی یک چیز در مورد نتیجه داستان می توانست در اتاق برش باقی بماند.

در فیلم، اسوالد کوبلپات/پنگوئن The Iceberg Lounge را اداره می‌کند، باشگاهی که سلینا کایل زوئه کراویتز در آن کار می‌کند. در حالی که سرنخ‌های مرموز و قتل‌آمیز The Riddler را در سراسر گاتهام دنبال می‌کنند، بتمن رابرت پتینسون و یک کمیسر جوان گوردون گمان می‌کنند که نقش احتمالی پنگوئن به‌عنوان یک خبرچین در یک کشف عظیم مواد مخدر ممکن است با مرگ‌های پرمخاطب در شهر مرتبط باشد. پس از یک تعقیب و گریز دراماتیک با ماشین، بروس وین به پنگوئن نزدیک می‌شود - و بلافاصله متوجه می‌شود که او هیچ ارتباطی با اطلاع‌رسانی در مورد مجسمه قبلی نداشته است.

مطالب مرتبط: هر آنچه در مورد بتمن 2 می دانیم

پنگوئن از نظر طراحی در طرح زائد است - یک شاه ماهی قرمز بسیار جسور با توجه به مقیاس تعقیب و گریز ماشین. گنجاندن او فرصت نادری را برای دیدن اشتباه بتمن ارائه می دهد، اما از نظر روایی مهم نیست. DC شاید بزرگ‌ترین و بدنام‌ترین فهرست افراد بد را به بتمن تقدیم کرد و اکثر فیلم‌های بتمن با پرکردن دیوار به دیوار با شرورها، به میراث احترام می‌گذارند. نمونه های قبلی عبارتند از Riddler جیم کری و دو چهره تامی لی جونز در بتمن برای همیشه، Poison Ivy از اوما تورمن و آقای فریز در آرنولد شوارتزنگر بتمن و رابین ، و جوکر هیث لجر و دو چهره آرون اکهارت شب تاریک .

جوکر ممکن است تنها فیلم تک تبه‌کار مبتنی بر گاتهام باشد و بتمن حتی به طور کامل در آن رشد نکرده است. بتمن از این که اولین فیلم از این دست با بازی بروس وین باشد، بسیار سود می برد. دانو در نقش The Riddler تأثیر عمیقی بر جای می گذارد و به راحتی می توانست اعمال شرورانه فیلم را بر روی شانه های خود حمل کند. با توجه به موقعیت ضدقهرمانی سلینا کایل، او می‌توانست در صورت لزوم به عنوان فویل دوم برای بتمن بازی کند و نقشی حیاتی در داستان به عنوان قلب تپنده بروس وین ایفا کند. حداقل دلیلی برای حضور او وجود دارد.

لهجه، پروتز و انرژی کلی فارل بد نیست، اما در کنار لرزش، زایمان بینی و رفتار پرش دانو رنگ پریده است. در یک فیلم لاغرتر یا یک فیلم کوتاه‌تر، گنجاندن او اصلاً آزاردهنده نخواهد بود، اما بتمن فوق العاده طولانی است به نظر می رسد ظاهر پنگوئن تصمیمی فعال برای بازی برای تماشاگران به جای ساختن یک هیجان انگیز و پویا است. سناریوهای مافیا ممکن است حضور او را توجیه کنند، اما نویسندگان می‌توانند به همین راحتی وقایع و انگیزه‌ها را به فالکون و مردانش مرتبط کنند.

اگرچه صحنه‌های پنگوئن خطاپذیری بتمن جوان‌تر را نشان می‌دهد، اما در پایان، بروس نتوانسته از سیل گاتهام به عنوان نقطه اوج نقشه شیطانی ریدلر جلوگیری کند. این تنها فیلم Caped Crusader است که در آن بتمن واقعاً در برابر یک شرور شکست می‌خورد، اما او مسیر جدید خود را می‌بیند که به غیرنظامیان امید می‌دهد و نه ایجاد ترس در جنایتکاران. پایان فیلم را به عنوان یک سفر بتمن بسیار شخصی تر از آنچه بینندگان به آن عادت کرده اند برجسته می کند. در این پرتو است که صحنه‌های فارل حتی کمتر در محوریت داستان قرار می‌گیرند. کل فیلم درباره شکست بتمن است. دیدن آن در اوایل به تاثیر انصراف نمی‌افزاید.

مطالب مرتبط: بتمن 2 توسط داستان مخفی بروس وین تعریف خواهد شد

شاید برنامه ریزی شده سری اسپین آف پنگوئن دلیل حضور او در آنجا را روشن خواهد کرد و شیطانی بودن او را توضیح می دهد، و دیدن یک برداشت جسورانه و مدرن از Cobblepot که از عناصر کارتونی بازی اصلی دنی دویتو در سال 1992 از پنگوئن متفاوت است بسیار عالی است. با این حال، بتمن می‌توانستم از پف‌کردگی چشم‌اندازهای قبلی اجتناب کنم و به این فرمول پایبند باشم.

بیشتر: چه کسی پنگوئن را در بتمن بازی می کند