پل نیومن و رابرت ردفورد، ستاره‌های استینگ و بوچ کسیدی و ساندنس کید، دهه‌ها به دنبال فیلم سومی بودند که با هم بسازند.
پل نیومن و رابرت ردفورد اغلب از آنها به عنوان یکی از بهترین جفت‌های تاریخ سینما یاد می‌شود، علی‌رغم این واقعیت که آنها فقط در دو فیلم با هم ظاهر شدند اما هرگز موفق به ساخت سومی نشدند. با فاصله سنی 11 ساله بین آنها، جذابیت هوشمندانه نیومن به مربی عالی برای مرد خوش تیپ اما مشتاق رابرت ردفورد کمک کرد. احترام، اعتماد، و استعداد خام بازیگری هر زمان که این دو مسیر را روی پرده تلاقی می‌کردند به نمایش گذاشته می‌شد - تعادلی فریبنده از طنز و جسارت را ایجاد می‌کرد.
در سن 44 و 33 سالگی، نیومن و ردفورد به ترتیب چکمه‌ها و کلاه‌های گاوچرانی پوشیدند و سارقان بدنام بانک بوچ کسیدی و ساندنس کید را زنده کردند. وسترن نشاط آور 1969 برای هفت جایزه اسکار آماده بود و چهار جایزه را از آن خود کرد، زیرا به پر کردن شکاف هالیوود جدید و قدیم کمک کرد. چهار سال بعد، همان کارگردان، جورج روی هیل، این زوج را برای فیلم جنایی شیکاگو دوباره متحد کرد. نیش . با برنده شدن بهترین فیلم و کسب تنها نامزدی اسکار ردفورد برای بازیگری (اگرچه امروزه ممکن است او را بیشتر به خاطر میم مردی که سر تکان می دهد شناخته شود)، هر دو فیلم به کلاسیک غیرقابل انکار آمریکایی تبدیل شده اند.
مطالب مرتبط: چرا بروس لی می خواست به پل نیومن کونگ فو آموزش دهد؟
این دو افسانه‌ای هر دو می‌دانستند که با توجه به استقبال خوب دو فیلم دیگر، ریسک‌ها زیاد است. به دنبال کیفیت تطبیق، وقتی نوبت به پروژه‌های احتمالی می‌رسید، سختگیر شدند. سومین همکاری برای چندین دهه پس از موفقیت دوم آنها در سال 1973 مورد بحث قرار گرفته بود، از جمله پیش درآمدی برای بوچ کسیدی و ساندنس کید و دنباله ای برای نیش ; هر دو پروژه ساخته شد، اما بدون دخالت نیومن و ردفورد. ردفورد توجه خود را به پشت دوربین معطوف کرد و اولین فیلم خود را کارگردانی کرد. مردم عادی ، در سال 1980; از آن زمان به بعد، او و نقش های کوچکتری مانند رئیس جمهور در HBO را بر عهده خواهند گرفت نگهبانان و زمان بیشتری را صرف توسعه پروژه های خود کند، که نیومن با هیچ کدام از آنها درگیر نشد. هنگامی که ردفورد جشنواره فیلم ساندنس را راه اندازی کرد و نیومن تمرکز خود را به کارهای خیریه معطوف کرد، به نظر می رسید که پیدا کردن پروژه های سینمایی کمتر و کمتر اهمیت داشته باشد. اگرچه مخاطبان به وضوح می‌خواستند چیزهای بیشتری ببینند، اما تغییر دقت و تمرکز منجر به پیری شد، که متأسفانه مانع از یک سفر دیگر نیومن/ردفورد شد.
نزدیکترین فیلمی که دنیای سینما به فیلم سوم داشت در سال 1998 بود، پس از انتشار خاطراتی با عنوان نویسنده بیل برایسون. پیاده روی در جنگل . این کتاب داستان دو سالمند نامرتب را روایت می‌کند که با پیاده‌روی در مسیر آپالاچیان دوباره به هم متصل می‌شوند. ردفورد داستان را برای نیومن آورد و شروع به ساخت فیلمنامه کرد، اما نیومن به دلیل اینکه احساس می‌کرد نمی‌تواند در سن و سالش از پس نقش فیزیکی برآید، آن را رها کرد. نیومن فقط در یک فیلم دیگر روی پرده ظاهر می شود، جاده ای به سوی فنا ، قبل از بازنشستگی او در سال 2008 در سن 83 سالگی درگذشت. ردفورد در نهایت موفق شد پیاده روی در جنگل در سال 2015، نیک نولتی نقش نیومن را بر عهده گرفت.
با پل نیومن مرگ او که هر چشم انداز ساخت فیلم دیگری را تقویت می کند (و ایجاد یک سه گانه غیررسمی)، مخاطبان همچنان با دو اثر قابل توجه باقی می مانند. دوستداران فیلم می توانند آسوده خاطر باشند و بدانند نیومن و ردفورد دوستان باقی مانده اند و فعالانه می خواهند دوباره با هم کار کنند. نوار به سادگی بسیار بالا بود، بنابراین چیزی با همان کالیبر پیدا شد بوچ کسیدی و ساندنس کید یا نیش همیشه یک کار غیر ممکن بود پس از بازی های عالی در فیلم هایی مانند همه چیز از دست رفت و معرفی خود به مخاطبان جدید در کاپیتان امریکا: سرباز زمستان ، رابرت ردفورد بازنشستگی خود را در سال 2018 اعلام کرد، بنابراین به نظر می رسد این پایان یک دوره است. با این حال، فیلمی که دوستی و فیلم‌های آنها را بررسی می‌کند، یک چشم‌انداز محتمل در سال‌های آینده به نظر می‌رسد.
قسمت بعدی: Legends of Tomorrow: The True Story Behind The Nixon & Robert Redford Episode