دارث ماول Crimson Dawn را به عنوان سلاحی برای استفاده علیه سیث ها ایجاد کرد - اما جنگ ستارگان قبلاً توضیح داده است که چرا این گروه جنایتکار هرگز نتوانسته است موفق شود. معرفی شده در Solo: A Star Wars Story ، طلوع زرشکی یکی از ترسناک ترین امپراتوری های جنایتکار در به اصطلاح 'زمان تاریک' بود که طی آن امپراتوری بر کهکشان حکومت می کرد. آنها مخفیانه توسط شاگرد سابق سیث، دارث ماول، تشکیل شده بودند، احتمالاً با این هدف که به آنها اجازه دهد به اندازه کافی به امپراتوری نزدیک شوند تا آنها را نابود کنند.
کمیک های اخیر جنگ ستارگان نشان می دهد که لیدی کیرا، سابق هان سولو، پس از ناپدید شدن دارث ماول و مرگ نهایی به دست اوبی وان کنوبی، کنترل طلوع زرشکی را به دست گرفته است. تحت قیرا، طلوع زرشکی بزرگتر از همیشه شد. او شبکه ای از جاسوسان و خرابکاران را در سراسر امپراتوری پرورش داد و از آنها برای تضعیف سلطنت سیث ها استفاده کرد. در همان زمان، به نظر می‌رسد که لیدی قیرا مصنوعات گرانبهایی را از گذشته جمع‌آوری کرده است، حتی آن‌هایی که خود سیث‌ها از آنها می‌ترسیدند که استفاده از آنها بسیار تاریک باشد. و با این حال، برای تمام سازمان Crimson Dawn، در نهایت، این لیدی Qi'ra نبود که قرار بود سیث ها را شکست دهد - بلکه لوک اسکای واکر با بازخرید پدرش دارث ویدر بود.
مطالب مرتبط: جمهوری اعظم جنگ ستارگان خط زمانی کانن KOTOR را پیچیده می کند
یک دلیل ساده برای اینکه Crimson Dawn نتوانست سیث ها را شکست دهد وجود دارد - و این همان دلیلی است که امپراتور از شورش نمی ترسید، حداقل تا زمانی که لوک اسکای واکر به تعداد آنها ملحق شد و نور امید دوباره در سراسر کهکشان شروع به تابیدن کرد. به این دلیل است که پالپاتین فهمید که نبرد واقعی بین جنبه های مختلف نیرو است - سمت روشن و تاریک. سایه سمت تاریک کهکشان را فراگرفته بود و امپراتور با موفقیت سیستمی را ایجاد کرده بود که در آن مردم تنها با انجام اقداماتی غرق در تاریکی می توانستند با او مخالفت کنند. مانند جنگ های کلون خالق دیو فیلونی توضیح داد: نیرو به طور طبیعی در تعادل وجود دارد. این تعادل زمانی از بین می‌رود که کسی تسلیم ترس‌هایش شود و سپس از کنترل خارج شود و پس از انتخاب خودخواهانه، انتخاب خودخواهانه را انجام دهد. ترس منجر به خشم می شود، خشم منجر به نفرت می شود، نفرت منجر به رنج می شود... انتخاب بین تاریکی و روشنایی اغلب ظریف است و به جدی و سیث محدود نمی شود. همه با تعادل بین روشنایی و تاریکی مبارزه می کنند. پالپاتین به عنوان استاد بخش تاریک نیرو، چیزی برای ترس از طلوع زرشکی نداشت. تشکیلات قیرا شامل خیانت و خیانت، بخل و طمع بود که همگی سوخت امپراتور بود. هر چه بیشتر با او مبارزه می کردند، او قوی تر می شد.
شکست کریمسون داون در شکست دادن امپراتور، پیروزی واقعاً چشمگیر لوک اسکای واکر در بازگشت جدی . آن نبرد نهایی در دومین ستاره مرگ، درگیری بین روشنایی و تاریکی بود، با امپراطور که سعی داشت لوک را متقاعد کند که تسلیم ترس، خشم و نفرت خود شود. اما در نهایت لوک از انجام این کار خودداری کرد. او خود را به طرف سبک سوگند یاد کرد، هر چه باشد، و با این کار پدرش را فدیه داد. هنگامی که دارث ویدر پالپاتین را کشت، او این کار را به خاطر عشق به پسرش انجام داد، نه از تنفر نسبت به استادش، و به این ترتیب سایه تاریکی در نهایت از سراسر کهکشان برداشته شد.
مخالفت لیدی قیرا با امپراتوری به این معنی است که منافع او و اتحاد شورشیان با هم تطابق دارند - فعلا. اما یک گروه با طرف روشن نیرو متحد شده اند، در حالی که گروهی دیگر احمقانه معتقدند که می توان سیث ها را با سمت تاریک شکست داد. تا زمان بازگشت جدی ، به نظر می رسد هیچ اثری از طلوع زرشکی وجود ندارد - نشان می دهد که تمام نقشه های قیرا شکست خورده است، همانطور که امپراتور - استاد جنگ ستارگان ' سمت تاریک - پیش بینی شده بود.
بیشتر: جنگ ستارگان نقشه اصلی پالپاتین را برای اسنوک فاش می کند