داستان های X-MEN شخصیت محور و فضای خیالی دوگانه سویی ، رویداد 'عصر آخرالزمان' را به یکی از بزرگترین موفقیت های مارول در آن دوران تبدیل کرده است.
در طول دهه 90 ، بسیاری از عناوین X-Men یکی پس از دیگری یک رویداد عظیم کراس اوور جهش یافته را پشت سر می گذاشتند ، تا جایی که گاهی اوقات با هم تار می شدند ، اما شاید هیچ یک از آنها گیر نیفتاد و موفق به تصور حق رای دادن به اندازه رویداد پرشور 1995 نشد. ، عصر آخرالزمان . واقع در یک واقعیت کاملا بهم ریخته که در آن پروفسور ایکس به طور تصادفی توسط پسر واقعی واقعیتش لژیون کشته شد ، همه هشت کتاب X معاصر کاملاً متزلزل شده و همتایان جایگزین جهان برای چهار ماه جایگزین شدند. از آن زمان 'Age of Apocalypse' به عنوان برجسته زیبایی شناسی کمیک دهه 90 میلادی مورد ستایش قرار گرفت و با الهام از بازی های ویدیویی و برنامه های تلویزیونی ادامه یافت. اما چه چیزی این سریال را به یاد ماندنی کرد؟
برای ادامه مطالعه به پیمایش ادامه دهید برای شروع این مقاله در نمای سریع بر روی دکمه زیر کلیک کنید.
خوب ، چند چیز وجود دارد. تمرکز بر روی دو سریال به طور خاص ، مردان ایکس حیرت انگیز و مردان ایکس شگفت انگیز (به ترتیب جایگزین دو کتاب اصلی X) ، ویژگی های مثبت زیادی در ارائه و نوشتن وجود دارد که می تواند میراث کار را تقویت کند ، به ویژه هنگامی که از نظر متنی با داستان اصلی مقایسه شود. اکنون ، کمان ها کامل نیستند و این هنر گاهی اوقات از روند طرح بندی پانل به هم ریخته و بیش از حد آشفته به سبک دهه 90 رنج می برد ، پر از بالن های کلمه ای و جعبه های توصیف که مانع هنر می شوند. اما برای آنچه اسکات لوبدل و فابیان نیکیزا قصد دستیابی به آن را دارند ، در نهایت یک پیروزی در سبک داستان نویسی گاه پنیر آنها است.
اول ، به عنوان زمینه ، 'عصر آخرالزمان' به طور کامل جایگزین تداوم ثابت برای چهار ماه ، پس از نتیجه گیری از داستان قوس لژیون تلاش که در آن پسر خاویر دیوید هالر با استفاده از قدرت خود را به سفر به عقب زمان برای کشتن مگنتو و به پایان می رسد از پدر خودش (و خودش ، چون سفر در زمان اینطور کار می کند ... شاید). این منجر به یک اثر پروانه ای می شود که در آن تاریخ جهان مارول به روشی کاملاً متفاوت و بسیار تاریک پیش می رود و منجر به معادل امروزی می شود که در آن آخرالزمان آمریکا را فتح کرده و یک اعتصاب نهایی را آماده می کند که تمام انسان ها را از بین خواهد برد موجودات از هستی. و همه آنچه که در راه او قرار دارد گروه متفاوتی از مردان ایکس است که اکنون توسط یک مگنتو هدایت می شود که هرگز به یک ابرشرقه تبدیل نمی شود ، اما در عوض رویای دوست دیرینش صلح را دنبال می کند.
داستان از آنجا شروع می شود که اسقف X-Man آواره ، که بیست و پنج سال گذشته را در سرگردانی بی هدف گذرانده است ، توسط X-Men مگ انتخاب می شود و از طریق Rogue (همسر Magneto فعلی) می تواند ارتباط ناگواری برقرار کند شرایط ختنه واقعیت. اکنون در آستانه یک آخرالزمان واقعی ، مگنتو طرحی را برای بازگرداندن بیشاپ به گذشته برای تعیین واقعیت طراحی می کند ، و مردان X خود را برای نجات بازماندگان بشریت گرفتار در Apocalypse’s America به ماموریت ها می فرستد.
در گذشته به یک عاشقانه بین Rogue و Magneto اشاره شده بود X-Men شگفت انگیز مسائل ، اما در اینجا به عنوان یک فشار اصلی دراماتیک عمل می کند ، زیرا این دو پس از ازدواج مگنتو با یکدیگر ازدواج می کنند که می تواند از قدرت خود استفاده کند تا لمس تخلیه معروف او را کم رنگ کند. فرزند آنها ، چارلز لنشر ، گواهی مناسب بر تیرگی تلاش آنها است ، زیرا ، حتی اگر آنها در مأموریت غیرممکن خود برای بازگرداندن واقعیت موفق شوند ، زندگی او از دست می رود زیرا او هرگز وجود نداشته است. با این وجود ، مجنتو به عنوان پدری وظیفه شناس و دلسوز برای فرزند خردسال خود به تصویر کشیده شده است و شاید این رابطه است که به عنوان هسته اصلی کل داستان کراس اوور عمل می کند.
برخلاف عناوین روزهای X-Men ، AoA بیشتر حالت خمودی را به خود می گیرد و لحنی تیره-فانتزی / علمی-تخیلی ایجاد می کند که تنظیمات گروهی از قهرمانان جهش یافته را به خوبی انجام می دهد. انجام آن کار ساده ای نیست ، اما به نوعی Lobdell و Nicieza موفق می شوند تا دنیای AoA را مانند مکانی زندگی کرده و دارای پس زمینه احساس کنند. تا حدودی به این دلیل است که شخصیت های مستاصل و فرسوده اغلب به تصویر کشیده می شوند ، به ویژه در صفحات مردان ایکس شگفت انگیز ، نوشته شده توسط نیکیزا.
بعنوان یک واقعیت متناوب ، برخی از بهترین داستانهای قصه پردازی قوس ، تفسیرهای متا متنی است که وقتی شخصیت ها در کنار همتایان جدول زمانی معمولی خود قرار می گیرند ، ساخته می شود. که در مردان ایکس حیرت انگیز ، Rogue ، سپس به طور معمول به عنوان یک قهرمان همزمان تکانشی ، در عین حال خجالتی اکراه ، به تصویر کشیده می شود ، اکنون دومین فرمانده گروه است ، با احتیاط اما در عین حال مطمئن و فداکار به مبارزان آزادیخواه خود. Sabretooth که اکنون نسخه ای تقریباً غیر قابل تشخیص از خود است ، یک سرباز شریف و قابل اعتماد مگنتو است ، شهوت جنگ او اکنون کاملاً کنترل شده است.
شاید بهترین مثال در این مورد شخصیت Blink باشد ، یک جهش جوان خجالتی با قدرت انتقال از راه دور که در آن زمان اخیراً معرفی شده بود و تقریباً بلافاصله در جدول زمانی اصلی کشته شد. در اینجا ، Blink یک قهرمان شجاع و سرسخت است که بر ترس خود از دیستوپی تاریک غلبه می کند و تبدیل به یکی از بزرگترین جنگجویان خود می شود. در غیاب دنیایی سالم و پایدار ، اکنون به این شخصیت یکبار مصرف فرصتی برای درخشش داده شد و شاید نمادی از همه چیز باشد که مردان ایکس را به مفهومی جالب و جذاب تبدیل می کند.
سبک هنری نیز کمک کرد. طراحی شده توسط جو مادوریرا ، X-Men’s حیرت انگیز لحن تخیلی متمایل به فانتزی توسط سبک اغراق آمیز مادوریرا ، شاید بیش از حد جنسی شده (همانند زیبایی دهه 90) ، اما در نهایت کارتونی تقویت شد. گرچه این امر معمولاً به داستانهای سنتی X-Men منتقل نمی شود ، اما در این زمینه به خوبی به مغرورانه بودن خیالات و AoA کمک می کند. استعداد مادوریرا در تولید سکانس های اکشن روان ، همراه با رویکرد جدی ، اما در عین حال فروتن از لوبدل ، این کتاب را به یک خواندن کلاسیک تبدیل می کند.
زیرا ، در حالی که لوبدل چند نکته فلسفی آزار دهنده را در داستان مطرح می کند ، از جمله عدم وجود قریب الوقوع پسر مگنتو ، خاطرات وحشتناک Sunfire از غرق شدن در خون هموطنان در ژاپن ، و مگنتو در مورد اینکه آیا اسقف ابرقهرمان غیر کشنده قادر به کشتن لژیون خواهد بود اگر ایده سفر در زمان آنها کار کند ، او همچنین شامل بسیاری از عناصر سبک تر در تعادل است. گوف بال مورف به ذهن خطور می کند ، دائماً از قدرت خود برای شوخی یا سرگرم کردن همراهانش استفاده می کند ، شخصیتی که مدتها در تداوم اصلی مرده است. پس از آن نرمی رابطه برادرانه بزرگ Sabretooth و Blink وجود دارد ، بسیار شبیه ولورین در دنیای معمول ، اما بسیار متفاوت. درست است که این روابط هزاران صفحه تداوم ندارند و پشتوانه آنهاست ، اما خواننده می تواند تاریخ جهان را به لطف ساده نویسی و موثر نوشتن شخصیت ها احساس کند.
از بسیاری جهات ، AoA را می توان پاسخی به وضعیت موجود داستان های X-Men در آن زمان دانست ، که اغلب شامل شخصیت های پیچیده سفر به زمان است ، که معمولاً به عنوان نوادگان شخصیت های برجسته ای نشان داده می شود که در گذشته بازمی گردند تا انتقام اجداد خود را بگیرند. یا احتمالاً به آنها کمک کنید ، مانند راشل سامرز ، کابل و استرایف. در اینجا ، از این مکانیک ها برای پاک کردن صفحه نقاشی استفاده شده است و اجازه می دهد داستان های جدیدی با جنبه های جدید از هر دو شخصیت محبوب و کم ارزش روایت شوند.
چیزی که Age of Apocalypse را به تجربه ای موفقیت آمیز در داستان پردازی ابرقهرمانان واقعیت متناوب شبیه به سلف معنوی آن Days of Future Past تبدیل می کند ، این است که با استفاده از فضای خیالی dystopian ساده و در عین حال موثر ، داستان های شخصیت محور . و شاید بزرگترین نقطه قوت آن این بود که برخی شخصیتهای کم مصرف مانند Quicksilver متکبر یا Sabretooth قاتل می توانستند باشند اگر دنیا متفاوت بود. و بنابراین یک تصور دوباره جالب درباره آنچه که مردان X به عنوان قهرمانان گرگ و میش در زیر آن بوده اند ، باقی مانده است عصر آخرالزمان .