مصاحبه استفان فرانک ناظر انیمیشن: Marvel's What if...?

با Marvel's What if...؟ ، MCU در حال ورود به قلمرو جدید جسورانه از نظر داستان سرایی است. داستان هایی که مخاطبان در لایو اکشن آن ها را می شناسند و دوست می دارند در حال بازنویسی هستند و شخصیت ها به لطف آن به شدت تغییر می کنند. چه می شود اگر...؟ فرض جهان جایگزین. همچنین جسورانه است که اولین سریال انیمیشنی استودیوی مارول در دیزنی پلاس است که یک رسانه کاملاً جدید و پیشگامانه برای کار استودیو ارائه می دهد.

TVMaplehorst نشست و با ناظر انیمیشن استفان فرانک در مورد آزادی خلاقانه انیمیشن که لایو اکشن ارائه نمی دهد و تأثیرات روی انیمیشن صحبت کرد. چه می شود اگر...؟ سبک انیمیشن، بازسازی لحظات «چنگال در جاده» در MCU و موارد دیگر.

چه می شود اگر...؟ سبک انیمیشن بسیار متمایز است و تقریباً با همه چیزهایی که این روزها در تلویزیون می بینیم بسیار متفاوت است. چگونه به این سبک برای انیمیشن رضایت دادید؟

استفان فرانک: بله. چیزی که در این نمایش جالب است این است که اول از همه، برای من، در داخل جدید است. منظور من از آن این است که اینها از نوع داستان هایی هستند که تا همین اواخر نمی توانستید در انیمیشن به آن سطح بگویید. Disney+ یک اکوسیستم جدید است که در آن انواع جدیدی از داستان ها و مواردی از این دست می توان گفت. این واقعیت که ما می‌توانیم این داستان‌ها را بگوییم، احساس جدیدی است. به همین دلیل است که من آن را در داخل صدا می کنم. ما می‌خواستیم که در بیرون به همان اندازه که در درون احساس می‌شد، حس جدیدی داشته باشد و واقعاً نوع جدیدی از ارائه بصری ایجاد کند که واقعاً عدالت را در مورد جاه‌طلبی نمایش انجام دهد.

واقعاً سه سنت وجود دارد که واقعاً در این سبک بصری ادغام می شوند. اول، کتاب های کمیک وجود دارد: بدیهی است که من از طرفداران زیادی از کمیک ها هستم. از زمانی که [بچگی] بودم آنها را می خواندم. پدر و مادر من صاحب یک فروشگاه کتاب های مصور بودند، بنابراین به شما می گوید که این برای من چقدر پیش می رود. در کمیک ها جنبه ای بزرگتر از زندگی، دیوانگی و بینش وجود دارد که ما واقعاً می خواهیم عدالت را در مورد آن رعایت کنیم.

سرنوشت 2 در مرحله جستجوی comms

و بعد سینما است. در نمایش، همه ما مانند طرفداران بزرگ سینما بودیم. این یک اشتیاق واقعی است. اتفاقاً در مورد نمایش نیز جالب است، زیرا ما در حال گذر از ژانرهای مختلف هستیم. طیف وسیعی از لحن ها و ژانرهای فیلم وجود دارد که ما از آنها بازدید می کنیم. ما می خواستیم چند قطعه سینمایی جذاب بسازیم، اما در عین حال عدالت را در مورد کمیک ها رعایت کنیم. ما واقعاً به دنبال ارائه ای بودیم که به هیچ وجه آن را محدود نکند.

و سبک بصری ای که ما پیدا کردیم، سبک تصویرگران کلاسیک مانند J. C. Leyendecker است که حس جسارت و در عین حال حس ذوق و تعالی را به رویکردی می بخشد که این ارائه پیچیده را ایجاد می کند که قبلاً هرگز ندیده اید. .

به نظر می‌رسد که شخصیت‌های نمایش حتی از همان ابتدا بسیار قدرتمندتر از آنها در لایو اکشن هستند. آیا این چیزی بود که همیشه از ابتدا روی آن برنامه ریزی می کردید، یا به طور طبیعی به این دلیل تکامل پیدا کرد که فهمیدید می توانید با انیمیشن همه چیز را پیش ببرید؟

استفان فرانک: هر رسانه ای متفاوت است و هر رسانه ای حس شعری خاص خود را دارد. فکر می کنم حق با شماست: وقتی فیلم های MCU برای من منتشر شد، برای اولین بار آنها را به عنوان یک مخاطب و به عنوان یک طرفدار تماشا کردم. چیزهایی را در آنجا دیدم که فکر می‌کردم هرگز روی صفحه فیلم نخواهم دید و از صفحات یک کمیک.

با آوردن انیمیشن به ترکیب، ما سعی می کنیم واقعاً عدالت را در آنچه آنها در لایو اکشن انجام داده اند انجام دهیم. تا آنجا که سطوح قدرت و مواردی از این دست، ما سعی می کنیم تا جایی که می توانیم با منطق و قوانین جهان و مواردی از این دست سازگار باشیم. اما هر رسانه ای شعر خاص خود را دارد و متفاوت می خواند، و سطحی از انتزاع و اغراق وجود دارد که ذاتی انیمیشن است. این نیز بخشی از جذابیت آن است.
در فضا هیچکس صدایت را نمیشنود

من می‌گویم این تفسیر متفاوتی است، اما ما سعی می‌کنیم تا جایی که می‌توانیم به جهان نزدیک و سازگار باشیم.
فصل آخر بازی تاج و تخت کی است

و تو کار کردی Spider-Man: Into The Spider-Verse در بخش هنر، درست است؟

استفان فرانک: من خیلی کوتاه روی آن کار کردم و کمی از نحوه حرکت او و مواردی از این دست را توسعه دادم. اما برای مدت زمان بسیار کوتاهی، بنابراین به اندازه ای نیست که واقعاً به آن متعهد شوم به نحوی که به هر کاری که من اینجا انجام می دهم اطلاع دهد.

می خواستم بدانم آیا شما چیزی از آن برداشتید و آن را به آن منتقل کردید چه می شود اگر...؟

استفان فرانک: من به اندازه کافی روی پروژه کار نکردم. فقط یه فرصت کوچولو بود که چند هفته داشتم و نتونستم ازش بگذرم چون البته مرد عنکبوتی. اما وقتی با مارول اینجا شروع کردم، تجربه کاملا جدیدی بود. واقعاً به هیچ وجه ادامه آن نبود.

آیا متوجه شدید که شخصیت یا قسمتی وجود دارد که متحرک سازی آن از بقیه سخت تر است؟

استفان فرانک: فکر می کنم همه آنها چالش های خود را دارند. چیزهایی که متحرک سازی آنها از همه سخت تر است در هر دو انتهای طیف قرار دارند.

از یک طرف، این همه کنش فیزیکی است. به عنوان مثال، قسمت اول پگی بود، و او کارهای زیادی در سکانس هواپیماها و موارد مشابه انجام داد. شما می بینید که این شخصیت کارهایی انجام می دهد که اغلب نمی بینید - یا بیشتر شبیه به هرگز در انیمیشن. چالش‌های زیادی برای انیماتورها ایجاد می‌کند، زیرا این‌ها انواع اعمال و حرکاتی هستند که آنها در حال یادگیری انجام آن‌ها هستند. اما از نظر فنی نیز استرس زیادی را روی این فرآیند وارد می‌کند، زیرا ما پاکت را به مکان‌هایی می‌فرستیم که قبلاً هرگز نرفته‌اید. بنابراین، اکشن بالا یکی از چالش های هیجان انگیزی است که ما داریم.

و سپس در طرف دیگر، کاملاً برعکس است: یکی کاملاً درونی است. در قسمت 4، وقتی آنها در ماشین هستند و آن مکالمات را انجام می دهند، همه آن لایه های زیرمتن وجود دارد. چیزهایی هست که او می خواهد بگوید، اما می تواند بگوید، یا چیزهایی که مایل است بگوید، اما او نمی تواند بفهمد. تمام آن لایه های ظرافت بین متن، زیرمتن، و عمق مدفون شدن آن.
بازگشت به آینده داک قهوه ای جهان را نجات می دهد

شما چیزهایی دارید که در آن تلاش می کنید تا جایی که می توانید نشان دهید، و نشان دادن هر چه نیاز دارید چالش است. و سپس چیزهای دیگری دارید، که در واقع کمتر، بیشتر است، و نگه داشتن آن برای اجازه دادن به لحظه زندگی با انرژی مناسب چالش است. بنابراین، این یک چالش فنی کمتر است. بیشتر مربوط به بازیگری و سلیقه است.

آیا چیزی وجود داشت که از آن به عنوان نقطه مرجع بصری در زمان انیمیشن سازی استفاده کنید؟ آیا به انیمیشن های دیگر نگاه کردید، آیا به فیلم های لایو اکشن نگاه می کنید یا ترکیبی بود؟

استفان فرانک: بله. من فکر می‌کنم وقتی واقعاً به منابع نگاه می‌کنیم، نزدیک‌ترین آنها [فیلم‌ها] است. از آنجا که تمام داستان های ما از MCU زاده شده اند، بنابراین شما این شخصیت را دارید، و زندگی آنها تغییری متفاوت را به خود گرفت که انتظارش را نداشتید - زیرا یا آنها انتخاب متفاوتی داشتند، یا تغییر جزئی رویدادها همه چیز را تغییر داد.

این احساس یک دوشاخه در جاده وجود دارد، و اغلب نماهایی در فیلم وجود دارد که انشعاب واقعی در جاده است. وقتی به آن ها ارجاع می دهیم، سعی می کنیم تا جایی که می توانیم به فیلم ها دقیق باشیم. بنابراین، شما واقعاً احساس می کنید که ما دقیقاً در این مسیر بودیم، و سپس - بوم - این زمانی است که واگرایی اتفاق افتاد.

بعدی: مصاحبه با Marvel's What if...؟ ویراستاران جوئل و گراهام فیشر