لی آنکریچ، کارگردان، تصور دیرینه‌ای از فیلم پیکسار 2017 خود را به چالش کشیده است. نارگیل . Unkrich نامی است که به طور منظم برای تیتراژ فیلم های پیکسار شناخته می شود، که پیش از این کارگردانی مشترکی داشته است داستان اسباب بازی 2 ، شرکت هیولاها ، و در جستجوی نمو قبل از سر نیزه داستان اسباب بازی 3 فقط. نارگیل یک موفقیت تجاری و انتقادی بزرگ برای استودیوی انیمیشن بود، زیرا این فیلم به ویژه به دلیل بازنمایی فرهنگ مکزیکی و مضامین پیوندهای خانوادگی مورد ستایش قرار گرفت.
لی آنکریچ، مدیر پیکسار، بر خلاف تصور اشتباه خود صحبت کرده است برنده بهترین انیمیشن بلند 2017 یک فیلم کودکانه است در یک سری تبادلات توییتری، آنکریچ از نظر دیپلماتیک استدلال می‌کند که آثار و فیلم‌های پویانمایی او به‌طور کلی از داستان‌هایی که عمدتاً برای کودکان در نظر گرفته شده است متمایز است. در حالی که موضع او صریح و قاطعانه است، او موضوع را مؤدبانه و با حسن نیت با کسانی که مستقیماً درگیر می‌کند و کاربرانی که گفتمان را دنبال می‌کنند، برخورد می‌کند.
این موضوع برای من بسیار داغ است. فقدان تاسف باری برای انیمیشن به عنوان یک رسانه داستان سرایی جهانی وجود دارد - همتراز با اکشن زنده - و در 25 سالی که من در پیکسار کار کردم به سختی بهبود یافت.
مطالب مرتبط: Luca & Turning Red Break A Major Pixar Trend
را
چرا فکر کردن به انیمیشن فقط برای بچه ها یک اشتباه است؟
مواضع قوی آنکریچ در پی یک تغییر قابل توجه در دیزنی به وجود آمد که باب ایگر تنها دو سال پس از بازنشستگی از همان سمت، برای کنار گذاشتن باب چاپک به عنوان مدیر عامل شرکت بازگشت. خود چاپک اخیراً این احساس را بیان کرده است که آنکریچ مخالف آن است، که فیلم‌های انیمیشن منحصراً برای بازار کودکان هستند. نظرات او باعث واکنش شدید طرفداران دیزنی شد که به عنوان انحراف از تاریخ طولانی داستان سرایی این برند که به طور همزمان به مخاطبان در تمام سنین ارائه می شود، تلقی می شود. بین پاسخ به آن اظهارات و انتقاد شدید از پاسخ دیزنی - تحت نظر چاپک - به قانون 'نگو همجنسگرا' فلوریدا در اوایل سال جاری، بازگشت ایگر به عنوان یک اصلاح مسیر ضروری برای شرکت تلقی می شود.
نگرش نسبت به فیلم‌های انیمیشن مدت‌هاست که آنها را به عنوان سرگرمی برای جوان‌ترین جمعیت‌شناسی رد کرده است، تا زمانی که دیزنی اولین بار در سال 1937 شروع به کار کرد. سفید برفی و هفت کوتوله . علیرغم رنسانس دیزنی در اواخر دهه 1980 و اوایل دهه 1990، و همچنین ظهور پیکسار در اواخر دهه 1990 (که هر دو به دلیل بررسی مضامین بالغ تر و پیچیده تر از نظر احساسی مورد تحسین قرار گرفتند)، این رسانه هرگز به طور جبران ناپذیری سد این تصور را نشکسته است. . روند اخیر از دیزنی فیلم‌شناسی انیمیشن خود را بازسازی می‌کند در لایو اکشن انتقادات خود را از چگونگی تقویت ایده حقارت انیمیشن به عنوان یک قالب داستانی برانگیخته است.
با این حال، نشانه‌های قوی وجود دارد که نشان می‌دهد این نگرش‌ها به‌تدریج به نفع قدردانی دقیق‌تر از انیمیشن به‌عنوان رسانه‌ای برای مخاطبان، چه جوان و چه پیر، کاهش می‌یابد. دهه 90 یک گام مهم رو به جلو در این زمینه بود، نه فقط به لطف کلاسیک های مدرن دیزنی مانند زیبایی و هیولا و شیر شاه ، اما تولیدات غیر دیزنی مانند شاهزاده مصر و غول آهنی . پیکسار این کار را در دهه 00 از طریق مجموعه‌ای از ویژگی‌های برنده ادامه داد - از جمله Wall-E و بالا - که به طور فعال داستان هایی را که با بزرگسالان طنین انداز شده بود بررسی و پذیرفت. اخیراً فیلم هایی مانند Spider-Man: Into the Spider-Verse به گسترش آگاهی و قدردانی از انیمیشن به عنوان یک شکل هنری برابر با اکشن زنده ادامه داده اند.
بعد: هر تخم مرغ درخشان عید پاک در فیلم های داستان اسباب بازی های پیکسار
منبع: لی آنکریچ