چگونه گربه ها با موزیکال اندرو لوید وبر مقایسه می شوند

اقتباس از صفحه نمایش بزرگ گربه ها در نهایت در سینماها مخاطبان در سراسر جهان را گیج می کند، اما چگونه با موزیکال اصلی مقایسه می شود؟ حتی در یک هفته که در آن جدید جنگ ستارگان فیلم در حال تسلط بر باکس آفیس و گفتمان فرهنگ پاپ به طور کلی است، فرار از گفتگوهای جنون آمیز اطراف غیرممکن است گربه ها . اقتباس یونیورسال و تام هوپر از یکی از طولانی‌ترین موزیکال‌هایی که تاکنون ساخته شده است، مدت‌ها وعده داده است که اگر هیچ چیز دیگری، یک تجربه تماشایی به یاد ماندنی باشد. با این حال، افراد کمی می توانستند پیش بینی کنند که نتیجه نهایی تا چه حد فاجعه آمیز خواهد بود. اعداد باکس آفیس افتتاحیه آخر هفته غم انگیز بود، نقدها فاجعه آمیز بود، و فناوری خز دیجیتال مورد تمجید بسیار بد (و اغلب ناتمام) بود که استودیو اعلام کرد که نسخه جدیدی از فیلم را با CGI بهبود یافته به سینماها ارسال خواهد کرد.

گربه ها همیشه قرار بود داستانی به خصوص عجیب و دشوار برای انطباق با صفحه نمایش بزرگ باشد. این موزیکال در سال 1981 در West End به نمایش درآمد و به مدت 21 سال در آنجا ماند. گربه ها داستان از نظر ساختار، شخصیت، و طرح داستان، یا فقدان آن، به طرز بدنامی خارج از دیوار است. اصلی گربه ها بر اساس مجموعه ای از اشعار T.S. الیوت و به همین دلیل واقعاً داستان خطی ندارد که بتواند آهنگ های بسیاری را به هم پیوند دهد. این نمایشی است که بیشتر به رقص علاقه مند است تا طرح، نمایشی که در آن لباس ها و دکورها بر روایت اولویت دارند. به این ترتیب، این به سختی اولین موزیکال اندرو لوید وبر است که فکرش را بکنید که به تماشای خانوادگی کریسمس استودیو تبدیل شود. با این حال، موزیکال تا به امروز بسیار محبوب است و یونیورسال به وضوح می‌خواست از آن پایگاه هواداران داخلی استفاده کند، بنابراین گربه ها چراغ سبز بود و تغییراتی ایجاد شد تا این موجود کنجکاو به چیزی مبهم مناسب برای تجربه سینمایی تبدیل شود.

مطالب مرتبط: انتشار مجدد Cats یک ایده وحشتناک است

چه زمانی فصل 8 مرداک اسرارآمیز در نتفلیکس پخش خواهد شد

نویسنده لی هال از بیلی الیوت شهرت به ارمغان آورد تا داستان را به یک فیلمنامه قابل مدیریت تبدیل کند و اندی بلانکن بوهلر، طراح رقص همیلتون ، از کار نمادینی که در نمایش اصلی توسط Gillian Lynne پیشگام بود، گرفته شد. گرفتن چیزی ذاتاً نمایشی و سینمایی کردن آن، روندی است که بسیاری از کارگردانان را دچار لغزش کرده است. راهی نبود گربه ها می تواند از صحنه ای به صفحه دیگر با تغییرات صفر برود و تفاوت های عمده ای بین موزیکال صحنه و فیلم وجود دارد.

ویکتوریا اکنون قهرمان داستان است

روی صحنه، گربه ها یک قطعه گروهی است که در آن هیچ یک از شخصیت‌ها سهم مهمی از توجه یا داستان را دریافت نمی‌کنند. در هسته خود، این یک موزیکال از مقدمه است، که در آن هر آهنگ فرصتی برای یک شخصیت است تا برای چند دقیقه قبل از اینکه مشعل را بر روی شخص دیگری بگذارد، در مرکز صحنه قرار گیرد. در موزیکال اصلی، شخصیت ویکتوریا گربه سفید حتی آهنگی دریافت نمی کند. او بیشتر یک شخصیت متمرکز بر رقص است، شخصیتی که معمولاً توسط یک رقصنده باله ایفای نقش می‌کند، زیرا به دلیل پیچیدگی طراحی رقص. برای این فیلم، هوپر و هال، ویکتوریا را با بازی فرانچسکا هیوارد، رقصنده باله، قهرمان داستان از ابتدا تا انتها می‌سازند. او تبدیل به شخصیت نقطه‌نظری می‌شود که آواتار تماشاگران از آهنگی به آهنگ دیگر است، نه اینکه گربه‌ها به سادگی جلو بیایند و مانند روی صحنه آواز بخوانند.

گربه ها با مالک انسانی ویکتوریا - تنها انسانی که روی صفحه می بینیم - باز می شود که او را در کوچه ای رها می کند که در آنجا توسط قبیله گربه های Jellicle با لباس CGI کشف می شود. او به سرعت، اگر با تردید توسط برخی، به گروه استقبال می شود و اجازه می دهد تا شاهد انتخاب Jellicle باشد، که توسط تثنیه قدیمی انجام می شود. ویکتوریا همچنین شخصیتی است که به طور کامل از گریزابلای تبعید شده (جنیفر هادسون) در گروه استقبال کرد. در موزیکال، او اولین گربه ای است که گریزابلا را بعد از شماره حافظه بزرگش لمس می کند، اما این تا آخر اتفاق نمی افتد. در فیلم، او را می‌بینیم که با وجود طرد شدن سایر گربه‌ها، به آرامی تلاش می‌کند تا گریزابلا را وارد جمع کند. در پایان فیلم، او به عنوان یک Jellicle به طور کامل به قبیله مورد استقبال قرار می گیرد، و او همچنین علاقه ای عاشقانه در قالب مستر Mistoffelees پیدا می کند، چیزی که در موزیکال وجود ندارد.

مکاویتی بدی بزرگ است

ماکاویتی، «گربه‌ای که بیشتر تحت تعقیب است»، آنقدرها در موزیکال صحنه حضور ندارد. به اصطلاح 'ناپلئون جنایت'، او واقعاً فقط در یک صحنه بزرگ ظاهر می شود که در آن سرسپردگانش تثنیه قدیمی را می ربایند و او سعی می کند با لباس مبدل به قبیله بازگردد. کاور او به سرعت توسط Demeter، یکی از دو گربه که آهنگ Macawity را می خواند، منفجر می شود و سپس فرار می کند. یک روایت سینمایی متعارف‌تر، یک شخصیت شرور را می‌طلبد، بنابراین ادریس البا در نقش Macavity نقش بسیار برجسته‌تری در فیلم دارد.

Macavity اکنون آنتاگونیست ترسناک نمایش است، اما مانند گربه های دیگر، آرزوی انتخاب Jellicle و فرصتی برای تولد دوباره برای زندگی بهتر را دارد. به همین دلیل است که او در نهایت گربه‌های مختلفی را می‌دزدد که رقیب اصلی او برای دریافت جایزه اصلی هستند، از جمله باستوفر جونز (جیمز کوردن)، جنیانیداتز (ویلسون یاغی) و گاس گربه تئاتر (ایان مک‌کلن). بعد از شماره‌های موسیقی مربوط به این گربه‌ها، به نظر می‌رسد که Macawity آن‌ها را به یک بارج در رودخانه تیمز که توسط Growltiger (ری وینستون) هدایت می‌شود، جادو می‌کند. قدرت جادویی Macawity هرگز توضیح داده نمی‌شود.

مطالب مرتبط: موسیقی متن فیلم Every Song On The Cats

بومبالورینا با بازی تیلور سوئیفت، اکنون یکی از سرسپردگان Macawity است نه اینکه صرفاً یکی از گربه هایی باشد که درباره او آواز می خواند. او در یک هلال ماه وارد صحنه می‌شود و قبل از خواندن آهنگش، تمام گربه‌های دیگر را با نیپک بالا می‌برد. دیمتر هیچ جا دیده نمی شود، احتمالاً به این دلیل که سوئیفت نمی خواست شماره موسیقی بزرگ خود را به اشتراک بگذارد. در این لحظه، Old Deuteronomy ربوده می‌شود و تهدید می‌شود که به Macavity انتخاب Jellicle را بدهد، در غیر این صورت مجبور می‌شود روی تخته راه برود. او با جادوی مستر میستوفلیس از این سرنوشت نجات می یابد. ماکاویتی آخرین بار زمانی دیده می‌شود که گریزابلا روی یک بالون هوای داغ متصل به یک لوستر به لایه‌ی هوی ساید پرواز می‌کند. او سعی می‌کند به لوستر چنگ بزند و با گریزابلا پرواز کند، اما می‌لغزد و به ستون نلسون می‌رسد، به‌طور نامحدود آنجا گیر می‌کند زیرا ناگهان قدرت جادویی‌اش او را از بین می‌برد (در موزیکال، فقط Mistoffelees توانایی‌های جادویی دارد).

تثنیه قدیمی اکنون زن است

روی صحنه، Old Deuteronomy یک گربه نر است که معمولاً توسط یک خواننده باریتون بازی می شود. نقش تغییر جنسیت داده شد تا به خانم جودی دنچ این فرصت برای پیوستن به بازیگران داده شود. او در ابتدا بخشی از اولین بازیگران تولید وست اند در نقش گریزابلا بود که پس از شکستن تاندون آشیل خود در حین تمرین از آن خارج شد (الین پیج جایگزین او شد.) این تغییر واقعاً تأثیری روی داستان به هر شکلی به جز یکی: داستان غم انگیز گریزابلا تا حدی ریشه در طرد شدن او توسط جامعه به دلیل اینکه یک زن سالخورده ظاهراً دوران اوج خود است، دارد. زمانی که رهبر محترم گربه ها جودی دنچ باشد، اهمیت آن تا حدودی از بین می رود (اما با نقش آفرینی گریزابلا توسط جنیفر هادسون بسیار جوان تر، کمکی به او نمی شود). یک کارگر جنسی گربه سان و مکاویتی دلال او بود. در فیلمی پر از تغییرات غیرقابل توضیح، این ممکن است گیج کننده ترین باشد.

تنظیم گسترش یافته است

با توجه به محدودیت های صحنه، گربه ها همانطور که یک موزیکال در یک مجموعه اتفاق می افتد، یک حیاط آشغال به اندازه ای تنظیم شده است که بازیگران انسانی در مقایسه با اندازه گربه ای به نظر می رسند. فیلم به داستان نویسان این فرصت را می دهد که جهان را گسترش دهند، بنابراین گربه ها اکنون در سراسر لندن اتفاق می افتد. ما می‌بینیم که گربه‌ها در خیابان‌ها چگونه زندگی می‌کنند، چگونه در میدان ترافالگار جشن می‌گیرند، و چگونه به مکان‌هایی مانند میلک شیک، خانه خانوادگی، و تئاتر متروکه‌ای که جلیکل بال در آن برگزار می‌شود نفوذ می‌کنند. این یکی از حرکات هوشمندانه‌تر فیلم است، اما ناهماهنگی در مقیاس‌بندی مجموعه‌ها و وسایل، بی‌نهایت حواس‌تان را پرت می‌کند. همچنین لندنی است که به نظر می‌رسد انسان‌ها پس از تاریکی هوا ناپدید می‌شوند.

گربه ها دیگر بر رقص متمرکز نیستند

چه زمانی گربه ها برای اولین بار، رویکرد متمرکز بر رقص آن برای رسانه در وست اند پیشگام در نظر گرفته شد. موزیکال‌های بریتانیایی عمدتاً جنبه‌های عجیب و غریبی داشتند که در آن طرح متوقف می‌شد و بازیگران آهنگ می‌خواندند، به‌ویژه زمانی که با برنامه‌های برادوی مقایسه می‌شدند. داستان سمت غربی یا اوکلاهما! کارهای جیلیان لین در نمایش ترکیبی از حرکات باله، تپ، جاز و میم بود تا به بازیگران اجازه دهد که داستان را از طریق رقص و آهنگ روایت کنند. با توجه به جذابیت بصری رقص، می توان فکر کرد که هوپر و یونیورسال مشتاق هستند روی این جنبه برای فیلم تمرکز کنند. افسوس که نمایش به طرز شگفت انگیزی به چنین چیزهایی بی علاقه است.

مطالب مرتبط: بمب‌های گربه‌ها در باکس آفیس با افتتاحیه آخر هفته 6.5 میلیون دلاری

هری پاتر و سنگ فیلسوف یا سنگ جادو

رقص های زیادی در فیلم وجود دارد، اما هیچ کدام از آن ها برای روایت داستان به شیوه ای که روی صحنه انجام می شود استفاده نمی شود و کارگردانی و تدوین هوپر تمرکز مخاطب را روی آن تقریبا غیرممکن می کند. صحنه‌سازی بدون تمرکز و تصمیم برای افزودن طرح بیشتر، ضرورت رقص را برطرف می‌کند، تا جایی که به نظر می‌رسد بهتر بود آن را به طور کلی از نمایش حذف می‌کردند. موقعیت ویکتوریا به عنوان یکی از رقصندگان اصلی تقریباً به طور کامل به لطف انتخاب های کارگردانی عجیب حذف می شود، که به نوعی نیاز به داشتن یک رقصنده باله را نفی می کند.

در حالی که گربه ها نمایش دادن به صفحه نمایش بزرگ همیشه سخت بود، بسیاری از دلایل کار نکردن آن ریشه در تغییرات ایجاد شده از موزیکال استیج دارد. برخی از آنها ممکن است ضروری بوده باشند، اما اجرا و استدلال پشت آنها به شدت کم است. در نتیجه، محصول نهایی به نحوی حتی گیج‌کننده‌تر و بی‌معنی‌تر از موزیکال است، که دست‌کم این نجابت را داشت که کیچ ذاتی خود را بپذیرد. آیا تا به حال راهی وجود داشت که CGI سنگین باشد گربه ها فیلم میتونست خوب باشه؟ این موضوع قابل بحث است، اما آن انتخاب‌هایی که برای فرآیند انطباق انجام می‌شود مطمئناً می‌توانست بهتر اجرا شود.

بعدی: چرا نقدهای فیلم گربه ها بسیار منفی است؟