جوکر ناراحت کننده ترین فیلم 2019 است

هشدار: جوکر اسپویلر در پیش است.

تاد فیلیپس جوکر این فیلم عمیقاً نگران‌کننده‌ترین و ناراحت‌کننده‌ترین فیلمی است که در سال 2019 روی پرده‌های سینما رفته است. این فیلم با فرانچایز DCEU در حال اجرا برادران وارنر ارتباطی ندارد و در عوض داستان یک‌باره آرتور فلک با بازی خواکین فینیکس است. یک دلقک بیمار روانی برای استخدام، جوکر می بیند که فلک در طول داستان بیشتر و بیشتر از واقعیت دور می شود و منجر به نتایج مرگبار می شود.

جوکر در اوایل سال جاری در جشنواره فیلم ونیز به نمایش درآمد، جایی که با کسب جایزه معتبر شیر طلایی خبرساز شد. با این حال، در میان تمام تمجیدها و تمجیدهای گسترده از بازی فینیکس در نقش اصلی، جوکر همچنین زیر ابری از بحث و جدل وارد سینماها شده است که به تصویر کشیدن و همدردی درک شده با آرتور فلک می‌تواند الهام بخش کپی‌کننده‌های واقعی باشد. این موضوع در ماه‌های منتهی به اکران آن بر سرفصل‌های فیلم غالب بوده است و به اندازه کافی بحث برانگیز خواهد بود تا فینیکس از مصاحبه خارج شود. علاوه بر این، ترس از جوکر ایفای نقش به عنوان یک انبار باروت اجتماعی بالقوه یک مسئله غیرمنتظره کافی است برادران وارنر در نهایت خود را ملزم به انتشار بیانیه رسمی کرد در مورد این موضوع

هنر رستگاری مردگان قرمز 2

مطالب مرتبط: جنجال جوکر برای فیلم خوب بوده است

منصفانه است که در این مرحله بگوییم که جوکر کاملاً بحث برانگیزترین فیلم سال است . با این حال، این به وضوح هیچ آسیبی نداشته است جوکر عملکرد باکس آفیس . با این حال، چیزی که به همان اندازه درست است این است که هیچ فیلمی در سال 2019 ثابت نکرده است که تاریک و نگران کننده باشد. جوکر. در حالی که به سختی شوکه کننده است که فیلمی که توجه خود را بر شاهزاده دلقک جنایت متمرکز می کند (البته تفسیر بسیار متفاوتی از او) از راه خود خارج می شود و مخاطبان را عصبی می کند، با این وجود نمی توان انکار کرد. جوکر به این هدف قطعی تر از هر فیلم دیگری که امسال اکران شد دست یافته است.

چه چیزی جوکر را بسیار ناراحت کننده می کند

جوکر چندین تجسم قبلی را در صفحه نمایش بزرگ دیده است که اغلب به دلیل سطح تعهدی که در آنها ریخته شده قابل توجه است، با این حال هیچ کدام شخصیت را در همان مسیر قرار نداده اند. جوکر. تیم برتون بتمن با این واقعیت محض که اوباش بیش از حد اعتماد به نفس جک نپیر، با بازی جک نیکلسون، تنها نسخه سینمایی دیگر این شخصیت است که پس زمینه روشنی دارد، نسبت به سایرین نقطه مقایسه نزدیک‌تری ارائه می‌کند. با این حال، آرتور فلک فینیکس واقعا جوکر خودش است، مردی که یک عمر زوال روانی را تجربه کرده است. به ویژه، خنده‌های غیرارادی مکرر فلک او را در معرض همه چیز قرار می‌دهد، از نگاه‌های تحقیرآمیز گرفته تا ضرب و شتم کامل از سوی غریبه‌ها، و وضعیت او باعث می‌شود که او از نظر اجتماعی منزوی شود و تقریباً با اطرافیانش ارتباط برقرار نکند (خنده فلک نیز گفته می‌شود. عنصری از شخصیت فینیکس سخت کوشید تا به کمال برسد.) در واقع، شواهدی مبنی بر اینکه فلک واقعاً چقدر پریشان است، در اوایل فیلم خود را نشان می‌دهد، با این که فلک فانتزی معرفی خود را در بین تماشاگران استودیو برنامه گفتگو به میزبانی موری فرانکلین داشت. با بازی رابرت دنیرو

رفتار فرانکلین در سناریوی تخیلی فلک، دعوت از او روی صحنه و دادن کلمات تشویقی دوستانه به او، کاملاً در تضاد با تمسخر آشکار وی از تلاش فلک برای استندآپ کمدی است که برای تماشای نمایش فرانکلین برای کل جهان ارائه شده است. این تنها یکی از رد شدن ها و بدبختی هایی است که فلک در آن تجربه می کند جوکر علاوه بر اینکه توماس وین به طرز ظالمانه‌ای او را رد کرد، مردی که او باور کرده پدرش است، کشف جزئیات وحشتناکی در مورد دوران کودکی‌اش و کاهش بودجه شهر گاتهام باعث می‌شود که او به مددکار اجتماعی یا دارو دسترسی نداشته باشد. برخلاف نگرانی های فیلم در مورد الهام بخشیدن به خشونت واقعی (که برای ارتش ایالات متحده به اندازه کافی فراگیر شد تا به پرسنل وظیفه فعال حاضر در فیلم هشدار دهد) جوکر فلک را به تحسین مخاطب دعوت نمی کند، بلکه ترحم می کند، و چرخش او به قتل بسیار وحشتناک تر به نظر می رسد که به وضوح کنترل خود را بر ذهن خود از دست داده است. علاوه بر این، فلک به وضوح شروع به یافتن خود آزادتر می کند، زیرا او بیشتر و بیشتر از هم باز می شود. همانطور که فلک در مجله خود مشاهده می کند، 'The بدترین بخش داشتن یک بیماری روانی این است که مردم از شما انتظار دارند طوری رفتار کنید که گویی اینطور نیست و او به وضوح مردی بسیار شادتر است زیرا تسلط او بر واقعیت هر روز ضعیف تر می شود.

جوکر قصد دارد احساس ناخوشایندی داشته باشد

البته، جوکر به سختی اولین فیلمی است که لحن فوق‌العاده تاریکی به خود می‌گیرد یا فردی را که دیوانه می‌شود نشان می‌دهد، اما همچنین واضح است که تاد فیلیپس عمداً ساختار فیلم را به گونه‌ای ساخته است که تماشاگران عمیقاً ناآرام شوند. به طور خاص، اجرای باشگاه کمدی فوق الذکر فلک حتی بدون تمسخر بعدی او توسط موری فرانکلین، با خنده خود به خودی که توانایی او را برای ایجاد اولین تأثیر مناسب بر مخاطبانش از بین می برد، یک فاجعه بی پایان است. در این صحنه و تعداد بی شماری دیگر در جوکر نیروی فیلیپس واقعیت تلخ زندگی فلک را به مخاطب می‌رساند، یعنی مردی که در شرایط ناگوار خارج از کنترل او قرار دارد و در هر لحظه مانع از دستیابی به خوشبختی واقعی می‌شود.

عمل سوم از جوکر همچنین پرده عاشقانه خود را با سوفی، با بازی زازی بیتز، که فاش شد همه چیز در سر آرتور فلک اتفاق افتاد ، در حالی که فینال معنای پیچیده جدیدی به اصطلاح ضد اوج می دهد . فلک که برای حضور در برنامه موری فرانکلین دعوت شده است، آرایش دلقک می کند و درخواست می کند که به عنوان 'جوکر' معرفی شود. فلک وقتی روی صحنه می‌رود، بی‌پرده تمام بدرفتاری‌ها و بیماری‌های روانی ناکافی را که تحمل کرده است، باز می‌کند و دلهره‌آورترین خط فیلم را ارائه می‌کند. وقتی یک بیمار روانی تنها با جامعه ای که او را رها می کند و با او مانند زباله رفتار می کند، برخورد می کنید، چه عایدتان می شود؟ من به شما می گویم که چه چیزی به دست می آورید. شما همان چیزی را می گیرید که لیاقت آن را دارید! ' قبل از شلیک به سر فرانکلین در تلویزیون زنده. فلک به دور از پایانی خوشایند از جمعیت، مردی است که اکنون به پایین ترین نقطه خود سقوط کرده است و همان چیزی است که احساس می کند جهان او را به عنوان یک دلقک به حساب می آورد، و به طور موثر به تنهایی تفسیری کنایه آمیز دارد. زندگی حتی در آغوش گرفتن او توسط آشوبگران شهر گاتهام با ماسک های دلقک دقایقی بعد کمتر حس پیروزی را به همراه دارد تا هاله ای از سقوط اجتماعی.

مطالب مرتبط: جوکر با استفاده از آهنگ گری گلیتر یک اشتباه بود

مقایسه جوکر با دیگر فیلم های ناراحت کننده 2019

ناگفته نماند که جوکر این تنها فیلم در تقویم اکران 2019 نیست که تلاش واضحی را انجام داده است و باعث می‌شود مخاطبان احساس سرخوردگی کنند، و تعداد کمی از آنها این وظیفه را در نوع خود به طرز چشمگیری انجام داده‌اند. آری استر نیمه تابستان دویدن جوکر دومی نزدیک، به طور مشابه با قهرمان اصلی دنی، با بازی فلورانس پیو، در سوگ از دست دادن والدین و خواهرش سوگواری می‌کند، و به طور ناامیدانه‌ای با دوست پسر دورافتاده‌اش کریستین، با بازی جک رینور، در حال مرگ است. همانطور که آنها از یک فرقه اسکاندیناویایی به عنوان بخشی از برنامه مردم شناسی او بازدید می کنند (با بریدگی کارگردان آستر که عمیق تر به فرقه و روابط رو به وخامت آنها می پردازد.) در پایان نیمه تابستان دنی به طور کامل آداب وحشیانه فرقه را پذیرفته است زیرا رابطه او با دوست پسر سابقش در صحنه آخر فیلم به معنای واقعی کلمه آتش می گیرد. جردن پیل ما همچنین یکی از تجربه‌های وحشتناک سال است، با موسیقی وهم‌آور و صحنه‌های شوم خرگوش‌های سفید که به‌عنوان تکیه‌گاهی برای مضامین فیلم از مبارزه طبقاتی آمریکایی و سایر پیام‌های زیرمتنی می‌جنگند.

با این حال ، جوکر با اینکه چقدر مستقیم در به تصویر کشیدن گره گشایی فلک است، در کلاس خودش است. برای فیلمی درباره یک کمدین مشتاق، چیز کمی برای کمدی واقعی در فیلم وجود دارد. علاوه بر این، تسکین کمیک موجود، لحنی تاریک و اغلب شوم دارد. این امر به ویژه زمانی قابل توجه است که همکار بزرگ فلک نتواند به زنجیر در به در آپارتمان فلک برسد، یا تصویر گرافیکی موری فرانکلین پس از قتل او در مقابل دوربین پخش زنده پخش شود. هر خنده ای که باید در آن باشد جوکر احساس ناراحتی و ناپاکی را در فیلمی به ارمغان می آورد که در حال حاضر هیچکدام از آنها کم نیست. علاوه بر این، جوکر 'در حال ارسال تنها احساس ناخوشایندی را که فیلیپس قصد دارد در بینندگان بیدار کند، بیشتر می‌کند، با هر تفسیر احتمالی ناگزیر به این واقعیت بازمی‌گردد که فیلم درباره مردی است که از قبل متوهم است که کاملاً عقل خود را از دست می‌دهد.

مطالب زیادی در مورد آن نوشته شده است جوکر در زمان منتهی به انتشار آن، و احتمالاً به همان اندازه از زمان شروع آن نوشته شده است. با همه جنجال‌ها و ساختارشکنی‌های فیلم قبل و بعد از اکرانش، قرار است سال‌های آینده مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و بحث شود، به‌ویژه با توجه به اینکه چقدر تجربیات فلک در فیلم واقعاً قابل تفسیر است. با این وجود، همه اینها بیشتر تقویت می شود جوکر به‌عنوان بی‌نتیجه‌ترین فیلم و به‌شدت ناراحت‌کننده‌ترین فیلم سال.