تیم برتون در ابتدا برنامه مفصل تری برای آن داشت ادوارد دست قیچی ، فقط برای آن که در نهایت 17 سال بعد با سوینی تاد: آرایشگر شیطان صفت خیابان فلیت (2007). برتون قبلاً در اواخر دهه 1980 به موفقیت های اصلی دست یافته بود آب سوسک و بتمن ، اما مسلماً انتشار فانتزی عاشقانه 1990 بود که جایگاه او را به عنوان یک نویسنده گوتیک از طردشدگان بد فهمیده تثبیت کرد. ادوارد دست قیچی همچنین آغاز یک همکاری طولانی مدت با جانی دپ بود.
خون پاشیده شده سوینی تاد از موزیکال صحنه ای استیون ساندهیم اقتباس شده است و ششمین همکاری از هشت همکاری برتون و دپ را ارائه کرده است. این فیلم درباره تاد (دپ)، آرایشگر قاتل است که به لندن باز می گردد تا از کسانی که به دروغ او را به جرمی مجرم شناخته و خانواده اش را نابود کرده اند، انتقام بگیرد. بیکر نلی لاوت ( هلنا بونهام کارتر ) با تبدیل کردن قربانیانش به کیک به کشتار تاد کمک می کند.
مربوط: چگونه ادوارد دست قیچی استعاره ای از زندگی خود تیم برتون بود
سوینی تاد نامزد جوایز متعدد و برنده اسکار و دو گلدن گلوب شد. این اولین باری نبود که برتون یک فیلم موزیکال کارگردانی می کرد، زیرا قبلاً به این ژانر وارد شده بود. جسد عروس (2005) و همچنین خالق و تهیه کننده کابوس قبل از کریسمس (1993). با این حال، جالب توجه است که کارولین تامپسون، فیلمنامه‌نویس و همکار قدیمی تیم برتون، سال گذشته در مصاحبه‌ای فاش کرد (از طریق خودی ) که برتون در ابتدا این رویکرد موسیقایی را برای آن در نظر گرفته بود ادوارد دست قیچی . در نهایت، او تصمیم درستی گرفت و برنامه‌های ادوارد آواز را به نفع اقتباس کنار گذاشت. سوینی تاد . ژانر موسیقی کلید تقویت تراژدی آرایشگر قاتل سریالی او است، در حالی که زیبایی ادوارد در طبیعت آرام او نهفته است.
تامپسون، که فیلمنامه را نوشت ادوارد دست قیچی و برتون تولید شده است کابوس قبل از کریسمس ، چگونگی را بازگو کرد تیم فکر می‌کرد که باید یک موزیکال باشد، زیرا فکر می‌کرد سوررئال قابل قبول‌تر است اگر به این سبک تحویل داده شود. تامپسون حتی آهنگی به نام I Can't Handle It نوشت، فقط برای برتون که متن آن را بخواند و نظرش را در مورد این ایده تغییر دهد. این برای بهترین بود، زیرا داستان در مورد کسی است که برای برقراری ارتباط با دیگران تلاش می کند و تصور اینکه چگونه آهنگ ها روایت را بهبود می بخشد دشوار است. دپ کمتر از 150 کلمه در فیلم صحبت می کند، به این معنی که وقتی او یک خط را ارائه می دهد، وزن بیشتری نسبت به زمانی که او مرتباً خود را از طریق آهنگ بیان می کرد، دارد. این همچنین تحسین کارگردان از بازی‌های رسا ستارگان فیلم صامت را به یاد می‌آورد، دلیلی اصلی برای انتخاب مکرر تیم برتون به جانی دپ.
متقابلا، سوینی تاد فرمت موسیقایی ابزاری برای انتقال مونولوگ درونی شخصیت بدون توسل به توضیح صرف که می تواند شتاب فیلم را متوقف کند فراهم می کند. این فیلم‌ها چند شباهت سطحی دارند - هر دو قهرمان داستان رانده‌هایی تیغ‌دار با بازی دپ هستند - اما شخصیت‌های آنها کاملاً متفاوت است. ادوارد خجالتی و ملایم است، تا حد زیادی در انزوا بزرگ شده است، به این معنی که گفتار یک توانایی نسبتا جدید است. او را به جامعه ای سوق دادند که نمی توانست او را درک کند و در نهایت او را طرد کرد. در همین حال، تاد با کمال میل دنیایی را که بی گناهی او را ربوده است رد می کند اما از توانایی تعامل با قربانیانش لذت می برد. در فیلم تیم برتون، سوینی تاد خود را از طریق آهنگ بیان می‌کند، وحشیگری و درد دل او را در آغوش می‌گیرد، در حالی که تعامل اجتماعی واقعی از او دوری می‌کند. به این ترتیب، برتون میل موسیقایی خود را با دپ ارضا کرد، اما با شخصیتی که طبیعتاً کلامی تر است.
در همان مصاحبه، تامپسون همچنین گفت: فیلم ها فیلم هستند. نه کلمات . این ممکن است یک تعمیم باشد، اما نشان می دهد که چگونه ادوارد دست قیچی داستان در سطح احساسی کار می کند که نیازی به دیالوگ بیش از حد ندارد، چه رسد به اعداد موسیقی. شنیدن آهنگ تامپسون جذاب خواهد بود، اما تیم برتون خوشبختانه منتظر بود تا برنامه خود را با سوینی تاد ، جایی که موسیقی غم و اندوهی که به قتل های آرایشگر دامن می زند را به خوبی بیان می کند.
بعدی: خانواده آدامز می توانند اشتباه بزرگ تیم برتون را جبران کنند